заплява́цца, ‑плююся, ‑плюешся, ‑плюецца; ‑плюёмся, ‑плюяцеся; зак.

Разм. Запляваць сябе, абплявацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыраўнава́цца, ‑нуюся, ‑нуешся, ‑нуецца; зак.

Разм. Прыпадобніць сябе каму‑, чаму‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самаабажа́нне, ‑я, н.

Абажанне самога сябе; захапленне самім сабою, сваёю асобай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самавыпрабава́нне і самавыпрабо́ўванне, ‑я, н.

Выпрабаванне самога сябе, сваіх сіл, здольнасцей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самаду́рнічаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Весці сябе як самадур, быць самадурам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самаізалява́нне, ‑я, н.

Ізаляванне самога (саміх) сябе ад каго‑, чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самаўзвышэ́нне, ‑я, н.

Разм. Узвышэнне самога сябе, сваіх заслуг, поспехаў; самаўсхваленне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скампраметава́цца, ‑туюся, ‑туешся, ‑туецца; зак.

Зняславіць сябе, трапіць у няёмкае становішча.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уве́шацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Увешаць сябе чым‑н. Увешацца каралямі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

усёахо́пны, ‑ая, ‑ае.

Які ахоплівае, уключае ў сябе ўсё. Усёахопныя задачы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)