бада́н, ‑у, м.

Шматгадовая травяністая расліна сямейства каменяломнікавых з лілова-чырвонымі кветкамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рудзяне́ц, ‑нца, м.

Травяністая лекавая расліна сямейства складанакветных з бледнажоўтымі кветкамі; бародаўнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бры́ца, ‑ы, ж.

Аднагадовая травяністая расліна сямейства злакавых; плашчуга, пласкуша, курынае проса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

валяр’я́н, ‑у, м.

Травяністая расліна сямейства валяр’янавых, карэнне якой выкарыстоўваецца ў медыцыне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вастрэ́ц, ‑рацу, м.

Травяністая расліна сямейства злакавых, блізкая да пырніку. Балотны вастрэц.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

відо́мец, ‑мцу, м.

Лугавая травяністая расліна сямейства каменяломнікавых з белымі пяціпялёсткавымі кветкамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

драсён, ‑у, м.

Аднагадовая і шматгадовая травяністая ці паўкустовая расліна сямейства грэчкавых.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пустазе́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пустазелля, з’яўляецца пустазеллем. Пустазельная расліна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напаўхмызня́к, ‑у, м.

Расліна, у якой ніжняя частка драўняная, а верхняя травяністая.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пету́нія, ‑і, ж.

Дэкаратыўная травяністая расліна сямейства паслёнавых з вялікімі яркімі кветкамі.

[Шац. petunia.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)