незада́чливый

1. (неудачный) няўда́чны; (несчастливый) нешчаслі́вы;

незада́чливый день няўда́чны (нешчаслі́вы) дзень;

2. (неудачливый) няўда́члівы; (несчастливый) нешчаслі́вы; (неумелый) няўда́лы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

good day [ˌgʊdˈdeɪ] interj. BrE, dated (ужываецца як форма прывітання або развітання) до́бры дзень!; да пабачэ́ння!; быва́й!; быва́йце!

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

part-time1 [ˌpɑ:tˈtaɪm] n. няпо́ўны працо́ўны дзень;

be on part-time быць заня́тым няпо́ўную ко́лькасць працо́ўных гадзі́н

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

United Nations [juˌnaɪtɪdˈneɪʃnz] n. the United Nations Арганіза́цыя Аб’ядна́ных На́цый;

the United Nations Day Дзень ААН (24 лістапада)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wearing [ˈwɪərɪŋ] adj. сто́мны, уто́мны;

I’ve had a wearing day today. Сёння выдаўся вельмі стомны для мяне дзень.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

напа́дацца сов., разг.

1. (много раз) упа́сть;

2. набе́гаться, нахлопота́ться;

н. за дзень — набе́гаться (нахлопота́ться) за́ день

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Надодніцы ’на світанні’ (Сцяшк. Сл.), надоднік ’да світання’ (Сл. ПЗБ). Са спалучэння на (прыназоўнік), назоўнікаў додніца, доднік ’досвітак’ (гл.) у форме дав.-месн. скл. адз. л. (да дзень).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пардо́н ’прабачце, даруйце’ (ТСБМ), ’адпачынак” (мардуеся бес пардону дзень пры дні) (Мат. Гом.). Праз польск. pardon або рус. пардо́н ’тс’ з франц. pardon ’дараванне’ (параўн. Фасмер, 3, 205).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Са́віць: са́выты ’святкаваць’ (Клім.). Параўн. укр. са́вити ’святкаваць дзень св. Савы’. Сюды ж са́вы ’рэлігійнае свята зімой’ (Мат. Гом.). Ад уласнага імя Сава. Гл. таксама Талстая, Полес., 219.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

КІРЭ́ЕЎ (Мікалай Уладзіміравіч) (н. 6.1.1942, в. Сушчоўская Слабодка Чавускага р-на Магілёўскай вобл.),

бел. жывапісец. Засл. дз. маст. Беларусі (1992). Скончыў Віцебскі пед. ін-т (1962). Працуе ў галіне тэматычнай карціны, пейзажа, партрэта. Сярод твораў: «Зімовы пейзаж» (1965), «Сям’я» (1970), «Кветкі маёй Радзімы» (1978), трыпціх «Доўгі дзень» (1981), «У Купалаўскім краі», «Прысвячэнне Я.​Коласу», «Чавускае лета» (усе 1982), «Свята ў Заслаўі» (1983), «Напрадвесні» (1986), «Чорныя дразды», серыя «Туманы» (абедзве 1987), «Ядвіга» (1988), «Спакуса» (1991), «Сон...» («Дурніцы»), «Песня», «Гронка вінаграду», «Госця» (усе 1998). Аўтар партрэтаў мастакоў Л.​Шчамялёва (1978), М.​Селешчука, паэта А.​Русака (абодва 1983) і інш. Творчасці К. ўласцівы каларыстычная экспрэсіўнасць, тонкае колеравае і рытмічнае ўспрыняцце рэчаіснасці, асацыятыўнасць.

Г.​А.​Фатыхава.

М.Кірэеў. Трыпціх «Доўгі дзень». 1981.

т. 8, с. 289

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)