загу́снуць, ‑не; пр. загус, ‑ла; зак.

Разм. Тое, што і загусцець. Каша загусла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

закару́знуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; пр. закаруз, ‑ла; зак.

Разм. Тое, што і заскарузнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заме́ска, ‑і, ДМ ‑месцы; Р мн. ‑месак; ж.

Тое, што і замес.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запе́ўка, ‑і, ДМ ‑пеўцы; Р мн. ‑певак; ж.

Тое, што і запеў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зарудзе́цца, ‑еецца; зак.

Тое, што і зарудзець. Валасы ад сонца наперадзе зарудзеліся. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

здзяўба́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; пр. здзяўбаў, ‑ла; зак., што.

Тое, што і здзяўбці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

іаркшы́ры, ‑аў; адз. іаркшыр, ‑а, м.

Тое, што і іаркшырскія свінні (гл. свіння).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бяздо́нніца, ‑ы, ж.

Разм. Тое, што і бездань (у 1, 3 знач.); прорва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вані́ты, ‑аў; адз. няма.

Разм. Тое, што вывяргаецца са страўніка пры ванітаванні, рвоце.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ларне́тка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Тое, што і ларнет.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)