ахво́тнасцьж. (жаданне зрабіць што-н.) Beréitwilligkeit f -, Díenstfertigkeit f -;
вы́казаць ахво́тнасць sich beréit erklären;
ахво́тнасць дапамагчы́ Hílfsbereitschaft f -
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
быльж.
1. (тое, штосапраўдыбыло) Vergángenes (sub) n;
2.літ. (апавяданне) éine wáhre Geschíchte, ein wáhrer Vórfall
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
аб’ядна́цца, аб’ядно́ўвацца sich veréinigen, sich zusámmenschließen* (у што-н. zu D); zusámmentreten*vi (s) (для чаго-н. zu D)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
адгру́каць
1. (перастаць грукаць) áufhören zu póltern [zu kráchen, zu dónnern];
2. (пабудаваць, зрабіць што-н вялікае) разм.etw. Gróßes báuen [scháffen*, léisten]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
адсябя́цінаж.разм.
1. (самавольны ўчынак) Éigenmächtigkeit f -;
2.разм. (уласныя словы, што ўстаўлены ў чужы тэкст) éigene Zútat
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ківа́ць
1. (што) schütteln vt, rütteln vt;
2. (чым) schütteln vt; nícken vi;
ківа́ць галаво́ю mit dem Kopf nícken [wáckeln]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ла́яць
1. schímpfen vt, áusschimpfen vt; schélten*vt;
2. (дакараць) vórwerfen*vt (каго-н.D, за што-н.A)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ма́рыць träumen vi (пра каго-н., пра што-н. von D), schwärmen vi (für A), sich séhnen (nach D)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
мро́іць (марыць) träumen vi (пра каго-н., што-н. von D), schwärmen vi (für A), sich séhnen (nach D)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
АНТРАПАСАЦЫЯЛО́ГІЯ,
1) вучэнне, паводле якога развіццё грамадства зводзіцца да канкурэнцыі расавых тыпаў; адна з антыгуманных біялагізатарскіх канцэпцый у антрапалогіі. Створана ў канцы 19 ст.франц. вучоным Ж.В. дэ Лапужам і ням. О.Аманам, якія спрабавалі даказаць, што псіхічныя асаблівасці брахікефалаў (кароткагаловых) больш нізкія ў параўнанні з доліхакефаламі (доўгагаловымі). Прадстаўнікі антрапасацыялогіі лічаць, што вышэйшыя псіхічныя якасці ўласцівыя толькі т.зв. арыйскаму — доўгагаловаму светлавалосаму тыпу, пашыранаму ў Паўн. і Цэнтр. Еўропе. Адкрыты Ч.Дарвінам прынцып барацьбы за існаванне паміж біял. відамі яны пераносілі на гісторыю чалавецтва, якую разглядалі як барацьбу асобных рас. Сцвярджэнне, што гісторыя чалавецтва падпарадкоўваецца не сацыяльным, а біял. законам, паўтарае і амер. вучоны, стваральнік сацыябіялогіі Э.Уілсан, які лічыць, што гуманітарныя і сац. навукі можна разглядаць як спецыялізаваныя раздзелы біялогіі.
2) Адзін з кірункаў у сацыялогіі. Узнікла ў канцы 19 — пач. 20 ст. на аснове тэорыі аб арыйцах як вышэйшай расе. Найб. развіццё атрымала ў Германіі. Новыя сацыялагічныя факты разглядае з пункту погляду антрапал. вучэння пра чалавека, яго цялесную арганізацыю і абумоўленыя антрапаметрыяй псіхічны стан, пачуцці, мысленне, волю, памяць, іх змены пад уздзеяннем культуры, індустр. тэхналогіі і ўласнай культуратворнай дзейнасці чалавека. Агульнатэарэт. пачатак антрапасацыялогіі — гэта фіксацыя адрознення чалавека ад жывёл. Неразвітасць у чалавека прыродных сродкаў самазабеспячэння стала ў прадстаўнікоў антрапасацыялогіі вядучым метадалаг. прынцыпам аналізу грамадскага жыцця. Сваю «недастатковасць» чалавек кампенсуе культурай, а адсутнасць прыроджаных генет. праграм паводзін папаўняе праграмамі сац. наследавання. Культура, паводле антрапасацыялогіі, гэта біялагічна неабходны працэс ператварэння знешняй прыроды ў жыццёвае асяроддзе. «Акультураная» прырода ўключае прылады працы, тэхніку, тэхналогію, сродкі камунікацыі і «сац. парадкі» (грамадскія ін-ты). Праблемамі антрапасацыялогіі з’яўляюцца таксама антрапал. змены сучаснага чалавека, што прынеслі з сабой тэхнізацыя, індустр. грамадства, навук.-тэхн.прагрэс.