реша́ться
1. (принимать решение) выраша́ць, наду́мваць, наду́мвацца;
2. (отваживаться) адва́жвацца, асме́львацца;
не реша́ться на что́-л. не адва́жвацца (не асме́львацца) на што-не́будзь;
3. (окончательно определяться) выраша́цца;
4. (лишаться чего-л., терять что-л.) прост. тра́ціць, губля́ць; см. реши́ться;
5. страд. раша́цца; выраша́цца; канча́цца; см. реша́ть 1—3;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
спуска́ть несов.
1. в разн. знач. спуска́ць; см. спусти́ть;
2. (терять в весе) разг. спуска́ць, скіда́ць, скі́дваць;
3. (суживать, утончать край, конец чего-л.) спец. спуска́ць, зво́стрываць; (о коже, материи и т. п.) звужа́ць, зву́жваць, зраза́ць, зрэ́зваць;
4. муз. зніжа́ць; аслабля́ць;
◊
не спуска́ть глаз не зво́дзіць (не спуска́ць) вачэ́й;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
уро́к в разн. знач. уро́к, -ка м.;
уро́к иностра́нного языка́ уро́к заме́жнай мо́вы;
э́то послу́жит ему́ уро́ком гэ́та паслу́жыць (бу́дзе) яму́ ўро́кам;
брать уро́ки (чего-л. у кого-л.) браць уро́кі (чаго-небудзь у каго-небудзь);
дава́ть уро́ки (где-л., кому-л.) дава́ць уро́кі (дзе-небудзь, каму-небудзь).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абла́зіць I сов. (лазя, побывать повсюду) обла́зить, изла́зить;
а. усе́ заку́ткі — обла́зить (изла́зить) все закоу́лки
абла́зіць II несов.
1. (терять волосы, шерсть) облеза́ть; (при линьке — ещё) линя́ть;
2. разг. (терять первоначальную окраску) линя́ть;
3. (терять верхний слой чего-л.) облеза́ть; облу́пливаться;
1-3 см. абле́зці
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
злучы́ць сов.
1. в разн. знач. соедини́ть; (концы, края чего-л. — ещё) срасти́ть;
з. канцы́ правадо́ў — соедини́ть (срасти́ть) концы́ проводо́в;
з. берагі́ ракі́ мо́стам — соедини́ть берега́ реки́ мосто́м;
з. сі́лы — соедини́ть си́лы;
з. вадаро́д з кісларо́дам — соедини́ть водоро́д с кислоро́дом;
2. с.-х. случи́ть, спа́рить
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
напаро́ць сов.
1. (распороть в каком-л. количестве) напоро́ть;
2. (повредить чем-л. острым) напоро́ть, наколо́ть;
н. руку́ — напоро́ть (наколо́ть) ру́ку;
3. (чаго) разг. (отыскивая что-л.) найти́ (что или много чего), набра́ть (во множестве);
н. мно́га маладзе́нькіх баравічко́ў — найти́ мно́го молоды́х бе́лых грибо́в
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прычыня́цца I несов.
1. (да чаго) служи́ть причи́ной (чего);
2. (да чаго) ока́зываться прича́стным (к чему);
3. происходи́ть, случа́ться;
1-3 см. прычыні́цца I;
4. страд. причиня́ться; доставля́ться; наноси́ться; см. прычыня́ць I
прычыня́цца II несов., возвр., страд. прикрыва́ться, притворя́ться; см. прычыні́цца II, прычыня́ць II
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
элеме́нт м.
1. в разн. знач. элеме́нт;
перыяды́чная сістэ́ма ~таў — периоди́ческая систе́ма элеме́нтов;
найважне́йшыя ~ты драматы́чнага тво́ра — важне́йшие элеме́нты драмати́ческого произведе́ния;
э. канстру́кцыі — элеме́нт констру́кции;
гальвані́чны э. — гальвани́ческий элеме́нт;
злачы́нныя ~ты — престу́пные элеме́нты;
2. только мн. (основные начала чего-л.) элеме́нты;
~ты матэма́тыкі — элеме́нты матема́тики
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
досто́йный
1. дасто́йны; (стоящий) ва́рты;
о́пыт, досто́йный подража́ния во́пыт, ва́рты перайма́ння;
быть досто́йным чего́-л. заслуго́ўваць чаго́-не́будзь, быць дасто́йным (ва́ртым) чаго́-не́будзь;
он досто́ин уваже́ния ён дасто́йны пава́гі, ён заслуго́ўвае пава́гі;
2. (заслуженный) заслу́жаны; (надлежащий) нале́жны;
досто́йная оце́нка заслу́жаная (нале́жная) ацэ́нка;
3. (почтенный) дасто́йны, паважа́ны;
досто́йный челове́к дасто́йны (паважа́ны) чалаве́к.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
заблужде́ние ср.
1. памы́лка, -кі ж.; (ложное мнение) памылко́вая ду́мка, памылко́вы по́гляд;
вводи́ть в заблужде́ние уво́дзіць у зман;
впасть в заблужде́ние памылі́цца;
быть, находи́ться в заблужде́нии относи́тельно чего́-л. памыля́цца адно́сна чаго́-не́будзь;
вы́вести кого́-л. из заблужде́ния растлума́чыць (паказа́ць) каму́-не́будзь яго́ памы́лку;
2. (порок) уст. аблу́да, -ды ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)