ры́льца, ‑а, н.
1. Памянш.-ласк. да рыла.
2. Верхняя частка песціка расліны, куды пападае пылок. Пылок з тычынкі пападае на рыльца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
со́ртнасць, ‑і, ж.
1. Тое, што і гатунковасць. Сортнасць тавараў.
2. Прыналежнасць да высокага або каштоўнага сорту (пра культурныя расліны). Сортнасць пшаніцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сукуле́нты, ‑аў; адз. сукулент, ‑у, М ‑нце, м.
Шматгадовыя расліны з тоўстым сакавітым лісцем або сцёбламі, што ўтрымліваюць шмат вады і слізі.
[Лац. succulentus — сакавіты.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тапіёка, ‑і, ДМ ‑піёцы, ж.
1. Крухмалістае рэчыва, якое здабываецца з клубняў расліны маніёку.
2. Мука або крупы з гэтага рэчыва.
[Партуг. tapioca.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скіяфі́ты
(ад гр. skia = цень + -фіты)
расліны, якія растуць у зацененых месцах, напр. грыбы, большасць папарацей; ценелюбівыя расліны.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
этыялі́раваны
(ад фр. étioler = рабіць бледным, кволым);
э-ыя расліны — расліны, якія выраслі пры нястачы святла, у цемнаце.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
sadzić
незак.
1. садзіць;
sadzić rośliny — садзіць расліны;
2. скакаць; пераскокваць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
скрыжава́ць сов., в разн. знач. скрести́ть;
с. лі́ніі — скрести́ть ли́нии;
с. раслі́ны — биол. скрести́ть расте́ния;
◊ с. мячы́ (шпа́гі) — скрести́ть мечи́ (шпа́ги)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ЗОАЦЭНО́З (ад зоа... + цэноз),
сукупнасць жывёл, якія сумесна жывуць у вызначаным біятопе; састаўная ч. біяцэнозу. Выдзяленне З. з біяцэнозу ўмоўнае, таму што жывёлы і расліны цесна звязаны ў сваім існаванні. З. адлюстроўвае спецыфіку біяцэнозу, пры даследаванні якога часта выкарыстоўваюць даныя па З. Заканамернасці, па якіх складаюцца З., заснаваны на ўзаемасувязях жывёл паміж сабой, з інш. арганізмамі (вышэйшыя расліны, мікраарганізмы і інш.) і з неарган. асяроддзем.
т. 7, с. 103
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КРАКО́СМІЯ, мантбрэцыя (Crocosmia),
род кветкавых раслін сям. касачовых. 7 відаў. Пашыраны ў Паўд. Афрыцы. На Беларусі інтрадукаваны садовы гібрыд К. звычайная (C. crocosmiiflora) у Цэнтр. бат. садзе Нац. АН. Мае шмат сартоў (напр., Везувій, Ледзі Аксфорд).
Шматгадовыя травяністыя расліны выш. 60—100 см. Сцябло прамое, разгалінаванае. Лісце мечападобнае, у густых пучках. Кветкі аранжава-чырванаватыя, дыяметрам 3—5 см у верхавінкавым мяцёлчатым суквецці. Плод — каробачка. Дэкар. расліны.
т. 8, с. 446
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)