грама́дскі
1.
2.
○ суку́пны г. праду́кт — совоку́пный обще́ственный проду́кт;
~кае ганьбава́нне — обще́ственное порица́ние
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
грама́дскі
1.
2.
○ суку́пны г. праду́кт — совоку́пный обще́ственный проду́кт;
~кае ганьбава́нне — обще́ственное порица́ние
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перакру́чваць
1. перекру́чивать;
2. (портить, вертя) перекру́чивать, перевёртывать;
3. (на новое место) перевёртывать, переви́нчивать;
4. (поворачивать кругообразно) перекру́чивать;
5. перевёртывать, перевора́чивать, повёртывать, повора́чивать;
6. (делать на свой
7. (наматывать заново) перема́тывать;
8.
1-8
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
representative
1) прадстаўні́к -а́
2) дэпута́т -а
3) пры́клад -у
1) прадстаўні́чы (
2) характэ́рны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Ісці́ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
грама́дскі geséllschaftlich; Geséllschafts-; Geméinschafts-; geséllschaftseigen; öffentlich, soziál;
грама́дская маёмасць geséllschaftliches Éigentum, Geméingut
грама́дскі
грама́дскі стан geséllschaftliche Stéllung;
асабі́стае і грама́дскае Persönliches und Soziáles;
грама́дскае даручэ́нне éhrenamtlicher Áuftrag;
грама́дскі дзе́яч Persönlichkeit des öffentlichen Lébens;
грама́дскае карыста́нне Geméingebrauch
грама́дскае харчава́нне Kantínen- und Gáststättenwesen
грама́дская бібліятэ́ка öffentliche Bibliothék
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
умо́ўны
1. (з умовай) bedíngt; konventionéll [-vɛn-];
умо́ўны прысу́д
умо́ўны рэфле́кс
тэ́рмін умо́ўнага пакара́ння
2. (умоўлены) veréinbart, verábredet, ábgemacht;
умо́ўны знак ein verábredetes [veréinbartes] Zéichen; Kártenzeichen
умо́ўны а́драс Déckadresse
3.
умо́ўны
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Ne differas in crastinum
Не адкладай на заўтра.
Не откладывай на завтра.
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
адмаўля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе;
1.
2. Выступаць праціўнікам чаго‑н.; не прызнаваць існавання, значэння, мэтазгоднасці чаго‑н.
3. Абвяргаць што‑н., не згаджацца з кім‑, чым‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пасту́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Стукаць некаторы час; стукнуць некалькі разоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ро́зны, ‑ая, ‑ае.
1. Неаднолькавы, непадобны.
2. Другі, іншы, не той самы.
3. Разнастайны.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)