воплоще́ние увасабле́нне, -ння ср.; ажыццяўле́нне, -ння ср., ператварэ́нне, -ння ср.; (совершенство) увасабле́нне, -ння ср.;

◊

воплоще́ние добра́ увасабле́нне дабра́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

упре́ть сов., в разн. знач. упрэ́ць, увапрэ́ць;

ка́ша хорошо́ упре́ла ка́ша до́бра ўпрэ́ла;

ло́шадь упре́ла конь упрэ́ў (увапрэ́ў).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

fine​4 [faɪn] adv. infml у са́мы раз; якра́з;

This dress will suit me fine. Гэта сукенка якраз мне падыдзе;

do fine (пра самаадчуванне) ве́льмі до́бра;

How is your wife? – She’s doing fine, thank you. Як здароўе вашай жонкі? – Вельмі добра, дзякуй.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Памы́сны ’жаданы, згодны з думкамі, удалы, шчаслівы’ (ТСБМ), памы́сна ’добра, шчасліва’ (Сцяшк. Сл.), ’з намерам’ (Сл. ПЗБ). З польск. pomyślny ’удачны, шчаслівы, паспяховы’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

АРАНЖАРЭ́Я (франц. orangerie),

зашклёнае памяшканне для вырошчвання зімоўкі паўд. раслін (цытрусавых, кветкавых, вечназялёных, пладова-ягадных і інш.). Аранжарэі добра асвятляюцца, маюць неабходны рэжым тэмпературы, вільготнасці і ўмовы для догляду раслін. Бываюць 1- і 2-схільныя, блочныя, ангарныя.

Аранжарэя батанічнага комплексу ў Сан-Антоніо (ЗША). Арх. Э.​Амбаш. 1988.

т. 1, с. 453

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

all for the best

усё бу́дзе до́бра, ня так бла́га, як здае́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

impregnable

[ɪmˈpregnəbəl]

adj.

1) непрысту́пны, до́бра ўмацава́ны (пра цьвярды́ню)

2) непахі́сны (пра ве́ру)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

know a thing or two

зна́цца на чым, до́бра разьбіра́цца ў чым

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

well-bred

[,welˈbred]

adj.

1) до́бра вы́хаваны

2) до́брага заво́ду; чыстакро́ўны (пра жывёлу)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

напа́свіць, ‑су, ‑сеш, ‑се; ‑сем, ‑сяце; пр. напасвіў, ‑віла; заг. напасі; зак., каго.

Пасучы на нашы, накарміць (пра жывёлу, птушак). Раніцай я добра напасвіў .. [каня] на межах і ўзмежках, а дома падкінуў ахапак канюшыны. Якімовіч. — Добра напасвіш кароў — будзе малако, — часта гаварыла даярка пастуху. Дадзіёмаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)