б) informal, пазбы́цца каго́-чаго́; адмо́віцца ад чаго́; пакі́нуць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
rely
[rɪˈlaɪ]
v.i.
1) спадзява́цца; лічы́ць, разьлі́чваць на каго́-што
Rely on your own efforts — Спадзява́йся то́лькі на свае́ стара́ньні
2) давяра́цца
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
poświęcać
незак.
1.kogo/co ахвяраваць кім/чым; прыносіць у ахвяру каго/што; прысвячаць каго/што;
2. (твор) прысвячаць;
3.царк. асвячаць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
poświęcić
зак.
1.kogo/co ахвяраваць кім/чым; прынесці ў ахвяру каго/што; прысвяціць каго/што;
2. (твор) прысвяціць;
3.царк. асвяціць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
taniec
м. танец; скокі;
wybrać się na tańce — пайсці на танцы;
prosić kogo do tańca — запрашаць каго на танец; запрашаць каго патанчыць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
nalegać
незак.
1.na coнастойваць на чым, дамагацца (чаго);
nalegać żeby ... — патрабаваць, каб...;
2.na kogoналягаць, напіраць на каго; патрабаваць ад каго
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
afront, ~u
м. абраза; знявага, прыніжэнне;
zrobić komu afront — абразіць (зняважыць, прынізіць) каго;
znieść afront — знесці знявагу;
afront kogo spotkał — абразілі каго
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zaskarżyć
зак.
1.kogoпадаць скаргу на каго;
zaskarżyć kogo do sądu — падаць у суд на каго;
2. абскардзіць;
zaskarżyć wyrok — абскардзіць прысуд
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ве́шаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
1.што. Надаваць чаму‑н. вісячае становішча. Вешаць вопратку. Вешаць вядро на крук.
2.каго. Караць смерцю праз павешанне. З нялюдскай жорсткасцю спаганялі фашысты сваю злосць на мясцовым насельніцтве, палілі вёскі.., расстрэльвалі і вешалі людзей.В. Вольскі.
•••
Вешаць галаву — сумаваць, маркоціцца.
Вешаць нос — тое, што і павесіць нос (гл. павесіць).
Вешаць сабакнакаго — нагаворваць, звальваць што‑н. на каго‑н.
Хоць тапор вешай — пра цяжкае, нясвежае паветра ў памяшканні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пара́іць, ‑раю, ‑раіш, ‑раіць; зак., каго-што.
Даць параду, падказаць, як дзейнічаць; парадзіць. Людзі чакалі парад, а параіць Шалюта нічога не мог, бо сам не меў нічога за душою.Дуброўскі.[Міколка] перайшоў вуліцу, зайшоў на двор дзеда Нупрэя. То ж стары чалавек, яму год дзевяноста, ён дапаможа, параіць.Лынькоў.— Бацька благога табе не параіць.Савіцкі.// Даўшы добры водзыў, прапанаваць выкарыстаць каго‑, што‑н. у якасці каго‑, чаго‑н. Сяргей пачаў прыкідваць, каго можна было б параіць на яго цяперашнюю пасаду.Шахавец.Зубру патрэбен быў памочнік дзелавіты. І вось на гэты пост яму параілі Каня.Корбан.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)