падмацава́ць

1. (умацаваць для трываласці) beféstigen vt;

2. (узмацніць) verstärken vt;

3. (пацвердзіць) bekräftigen (чым-н. durch A);

падмацава́ць сваю́ ду́мку фа́ктамі séine Gédanken durch Tátsachen bekräftigen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

паду́жаць разм.

1. (перамагчы) síegen vi (каго-н. über A), besíegen vt; überwä́ltigen vt (адолець); bewältigen vt, bekämpfen vt (пераадолець);

2. (справіцца з чым-н.) scháffen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

распыта́ць áusfragen vt, áusforschen vt, erfrágen vt; náchfragen vi, sich erkúndigen (навесці даведкі) (у каго-н. bei D, аб кім-н, чым-н. über A, nach D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

бага́ты

1. (каштоўны, раскошны) reich, hérrlich, práchtvoll;

2.:

бага́ты на што-н. reich (an D);

◊

чым бага́ты, тым і ра́ды was ich hab, das geb ich gern

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

будава́ць

1. báuen vt; erríchten vt;

2. перан. áufbauen vt, scháffen* vt;

будава́ць но́вае жыццё ein néues Lében áufbauen;

будава́ць на чым-н. auf etw. (A) áufbauen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абыхо́джанне н.

1. (уменне карыстацца чым-н.) Úmgang m -(e)s, Hándhabung f -;

асцяро́жнае абыхо́джанне vórsichtige [behútsame] Hándhabung;

2. (пра манеру паводзін) Úmgang m -(e)s; Behándlung f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зняве́раны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад зняверыць.

2. у знач. прым. Які страціў веру ў каго‑, што‑н., пераконанасць у чым‑н. Не! Усё-такі не ўяўляецца, зняверанаму, мне І рэчка без вады, і лес без дрэў, гняздо без птушак. Сіпакоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

іне́ртнасць, ‑і, ж.

1. Уласцівасць інертнага (у 2 знач.); бяздзейнасць, пасіўнасць, коснасць. Інертнасць старых звычак. □ Валахановіч пачаў стамляцца дома больш, чым на рабоце. А са стомай, як вядома, прыходзіць інертнасць. Карпаў.

2. Спец. Няздольнасць уступаць у хімічныя злучэнні. Інертнасць газаў. Інертнасць пяску.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заля́паць ​1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Запэцкаць чым‑н. вадкім, ліпкім. — Вось як штаны заляпаў. Не адмыеш цяпер. Савіцкі.

заля́паць ​2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Пачаць ляпаць. // Ляпнуць некалькі разоў запар. Заляпалі буферы вагонаў, і поезд крануўся. Васілёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запо́ўніць, ‑поўню, ‑поўніш, ‑поўніць; зак., што.

1. Поўнасцю заняць, напоўніць чым‑н. Запоўніць ванну вадой. Запоўніць зернем элеватар. // Поўнасцю заняць, запоўніць сабой. Маленькую вёску запоўнілі войскі. Мележ. Сонца грэла па-летняму, вуліцы запоўнілі дэманстранты. Грамовіч.

2. Упісаць неабходныя звесткі. Запоўніць анкету. Запоўніць табель.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)