Скаўга́ніць ‘абгаварыць каго-небудзь’ (слонім., Жыв. сл.), ‘неахайна зрабіць што-небудзь’: каўган як зробіць ні так, ні сяк, дык кажуць скаўганіў (зэльв., Сл. ПЗБ). Ад каўга́ніць ‘рабіць кепска, абы-як’ (карэліц., там жа) або ко́ўган, *каўга́н ‘галава; аб круглай вялікай галаве’, гл. калган2. У рус. гаворках, апрача асноўнага значэння ‘гладыш’, ‘посуд рознай формы’, азначае яшчэ ‘тоўсты абрубак дрэва’, ‘цурбан’, адкуль па распаўсюджанай мадэлі ‘дурань, няўмека’. Гл. таксама каўган.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
rely
[rɪˈlaɪ]
v.i.
1) спадзява́цца; лічы́ць, разьлі́чваць на каго́-што
Rely on your own efforts — Спадзява́йся то́лькі на свае́ стара́ньні
2) давяра́цца
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
dangle
[ˈdæŋgəl]
v.
1) целяпа́цца, матля́цца, во́льна зьвіса́ць
2) Figur. круці́цца каля каго́; упада́ць, уляга́ць за кім
3) целяпа́ць чым, матля́ць чым
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
malice
[ˈmælɪs]
n.
1) зла́я во́ля, зласьлі́васьць f.
to bear malice (to) — таі́ць злосьць (на каго́)
2) Law наўмы́снасьць f., злачы́нны наме́р
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
overboard
[,oʊvərˈbɔrd]
adv.
за борт
а) throw overboard — вы́кінуць за борт (у ваду́)
б) informal, пазбы́цца каго́-чаго́; адмо́віцца ад чаго́; пакі́нуць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
gimlet
[ˈgɪmlət]1.
n.
сьве́рдзел -а m., сьвярдзёлак -ка m.
2.
v.t.
1) сьвідрава́ць
2) пі́льна ўгляда́цца ў каго́-што, сьвідрава́ць по́зіркам
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
taniec
м. танец; скокі;
wybrać się na tańce — пайсці на танцы;
prosić kogo do tańca — запрашаць каго на танец; запрашаць каго патанчыць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
nalegać
незак.
1.na coнастойваць на чым, дамагацца (чаго);
nalegać żeby ... — патрабаваць, каб...;
2.na kogoналягаць, напіраць на каго; патрабаваць ад каго
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zaskarżyć
зак.
1.kogoпадаць скаргу на каго;
zaskarżyć kogo do sądu — падаць у суд на каго;
2. абскардзіць;
zaskarżyć wyrok — абскардзіць прысуд
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)