Verbum

уздыха́ць

1. séufzen vi;

2. (сумаваць) sich séhnen (па кім-н., чым-н. nach D);

3. жарт. (быць закаханым) verlíebt sein (па кім-н. in A)

упэ́ўнівацца, упэ́ўніцца sich überzéugen (у чым-н. von D); sich vergewíssern (G), sich (D) (die) Sícherheit verscháffen; die Überzéugung gewínnen*; sich vergewíssern (G або über A)

усачы́ць

1. (за кім-н.) Acht gében*, áufpassen vi (auf A);

2. (за чым-н.) verfólgen vt, áufspüren vt;

3. разм. (назіраючы выявіць) durch Beóbachtung féststellen

ушы́цца разм.

1. (з цяжкасцю пранікнуць, уціснуцца куды-н.) sich hinéindrängen, sich hinéinpressen, sich hinéinquetschen;

2. (засяродзіцца на чым-н.) sich vertíefen (in A), sich konzentríeren

ве́данне н.

1. (знаёмства з чым-н.) Kénntnis f -, -se;

ве́данне чаго-н. das Wíssen um (A);

з ве́даннем спра́вы mit Sáchkenntnis;

2. (падпарадкаванне) Unterstéllung f -

вы́спаведацца

1. рэл. béichten vi, zur Béichte gehen*;

2. разм. (прызнацца, пакаяццаў чым-н.) éine Béichte áblegen, béichten vt; sich (j-m) mítteilen, sein Herz áusschütten

разуме́ць

1. verstéhen* vt, begréifen* vt;

2. (разбірацца ў чым-н.) sich auf etw. (A) verstéhen*;

я ў гэ́тым нічо́га не разуме́ю ich verstéhe nichts davón

рахава́цца разм.

1. (рабіць падлік) ábrechnen vt, Géld¦angelegenheiten erlédigen;

2. разм. (раіцца) sich beráten*; berátschlagen vi (з кім-н., аб чым-н. mit D über A)

абскака́ць

1. (вакол каго-н., чаго-н.) um j-m, um etw. (A) galoppíeren vi; umréiten* vt;

2. перан. (апярэдзіць у чым-н.) j-m überhólen

драбні́ць

1. (дзяліць на часткі) zerstückeln vt, zerkléinern vt, zerstóßen* vt; zermálmen vt;

2. (рабіць часцей, чым звычайна) tríppeln vi (s), mit kléinen Schrítten géhen* (нагамі)