Hurry, or you will be late — Сьпяша́йся, а то спо́зьнісься
3) або́, гэ́та зна́чыць
This is the end or last part — Гэ́та кане́ц, гэ́та зна́чыць апо́шняя ча́стка
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Паслён ’травяністая або кустовая расліна сямейства паслёнавых, Solanum nigrum L.’ (ТСБМ). Укр.пасли́н, пасле́н, пасло́н, пасьлі́н, песли́на, рус.паслён. Паводле Фасмера (3, 212), першапачатковай формай была па‑сльнъабопаслѣнъ (< pa‑ і slina ’сліна’) — ’слізістая расліна’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Патру́ль ’невялікі ўзброены атрад або судна, самалёт для нагляду за парадкам і бяспекай’ (ТСБМ), ’вартавы’ (брасл., Сл. ПЗБ). З устарэлага польск.patrulабо з рус.патру́ль ’тс’, якія праз ням.Patrul прыйшлі з франц.patrouill ’дазор’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ку́хня, ‑і; Рмн. ‑хань; ж.
1. Памяшканне з печчу або плітой для гатавання ежы. // Павозка або машына з катламі і плітой для гатавання ежы ў паходных умовах. Палкавая кухня. □ У вёсцы палалі кастры, дымілі паходныя кухні — гатавалася агульная вячэра.Лось.//Разм. Гатаванне ежы. Займацца кухняй.//перан.; чагоабоякая. Разм. Скрыты, закулісны бок якой‑н. дзейнасці. Дыпламатычная кухня.
2. Падбор страў, характар ежы. Польская кухня. Французская кухня.
•••
Малочная кухня — а) стравы, прыгатаваныя на малацэ, з малака; б) установа, якая гатуе сумесі розных адвараў з малаком для грудных дзяцей.
[Ад ням. Küche.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
элі́та, ‑ы, ДМ эліце, ж.
1.Спец. Лепшае, адборнае насенне, расліны або жывёлы, атрыманыя ў выніку селекцыі і прызначаныя для далейшага развядзення. Эліта пшаніцы. Эліта бульбы. □ [Юстын:] — А потым штогод мы ўсё большае і большае поле палескай элітай засявалі і ўвесь ураджай на насенне захоўвалі.Краўчанка.// Сам адбор такіх раслін або жывёл. Метад эліты.
2. Лепшыя прадстаўнікі грамадства або якой‑н. яго часткі. Эліта рабочага класа. Тэатральная эліта.// У эксплуататарскім грамадстве — асобы, якія належаць да так званага вышэйшага класа; група асоб, якая ажыццяўляе кіруючыя функцыі ў грамадстве. Правячая эліта.
[Фр. élite — лепшы, адборны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Кок ’падзыўны або трывожны кліч пеўня’ (Нар. лекс.). Гукапераймальнае.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
О́хра ’фарба жоўтага або чырвонага колеру’ (ТСБМ). Гл. вохра.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
retrospection
[,retrəˈspekʃən]
n.
зваро́т да міну́лага, агля́д міну́лых падзе́яў або́ перажыва́ньняў, рэтраспэ́кцыя f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
scepter, sceptre
[ˈseptər]
n.
1) скі́пэтар -ра m.
2) карале́ўская або́ імпэра́тарская ўла́да
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
scutch
[skʌtʃ]1.
v.t.
трапа́ць (лён, кано́плі)
2.
n.
трапа́льная машы́на або́ прыла́да
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)