подви́ жка ж.
1. геол. э́ нне, -ння ср.
2. перен. род. у́ ху м.
произошла́ значи́ тельная подви́ жка в рабо́ те адбы́ ўся зна́ чны зрух у пра́ цы .
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
absent [ˈæbsənt] adj.
1. : be absent from адсу́ тнічаць;
He is absent from work today. Яго сёння няма на працы .
2. адсу́ тны (пра позірк )
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
severance [ˈsevərəns] n. fml
1. разры́ ў;
the severance of diplomatic relations разры́ ў дыпламаты́ чных адно́ сін
2. заканчэ́ нне;
severance pay вы́ плата пры звальне́ нні з пра́ цы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
shirk
[ʃɜ:rk]
1.
v.i.
выкру́ чвацца, ухіля́ цца (ад пра́ цы , абавя́ зкаў)
2.
n.
хітру́ н -а́ m. я́ ецца
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
indenture
[ɪnˈdentʃər]
1.
n.
піса́ нае пагадне́ ньне, кантра́ кт -у m. пра́ цы , слу́ жбе)
2.
v.t.
зьвя́ зваць умо́ ваю
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
qualification
[,kwɑ:lɪfɪˈkeɪʃən]
n.
1) кваліфіка́ цыя, падрыхтава́ насьць f. пра́ цы )
2) перадумо́ ва f. а́ ньне n. о́ рка f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
expenditure
[ɪkˈspendɪtʃər]
n.
1) выда́ так -ку m.
2) укла́ д -у m. а́ та f. а́ су, пра́ цы , стара́ ньняў)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ЗАКАНАДА́ ЎСТВА АБ ПРА́ ЦЫ ,
гл. ў арт. Ахова працы , Працоўнае права .
т. 6, с. 504
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Рабо́ та ’праца, занятак, дзейнасць’, ’прадукт працы ’ (ТСБМ ; шчуч. , астрав. , паст. , віл. , смарг. , в.-дзв. , брасл. , мядз. , лід. , гродз. , люб. , пух. , ігн. , шальч. , кам. , Сл. ПЗБ ; Бяльк. ), робо́ та ’праца; прылада працы ’ (ТС ), ст.-бел. робота , работа , работати , рус. рабо́ та , укр. робо́ та , польск. , в.-луж. , н.-луж. robota , чэш. , славац. robota ’паншчына’, славен. robọ̑ta , серб. ра̀бота , ’паншчына’, харв. ràbota ’работа, праца’, балг. ра́ бота . Прасл. *orbota ўзыходзіць да і.-е. *orbhos , роднаснага гоц. arbajþs ’патрэба, нястача’, ст.- в.-ням. ar(a)beit ’работа, нястача’, ням. Arbeit ’работа’ (Фасмер , 3, 427; Чарных 2, 91–92).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Няўло́ мак ’здаровы чалавек, здаравяк’ (Сл. ЦРБ , Сцяшк. Сл. , Юрч. НВС ), ’здаровы чалавек, які прыкідваецца слабым’ (Сцяшк. ), ’чалавек, які можа што-небудзь зрабіць, але не хоча’ (Нар. сл. ), польск. nieułomek ’чалавек без фізічных недахопаў, моцны, вялікі, вялізны’. Магчыма, ад прыметніка няўломкій ’няздольны прывучыцца да працы ’, што ў сваю чаргу ад улама́ ць ’прывучаць’, параўн.: Скоціна неуломкая, ни якъ уломаць не можно въ сосе (Нас. ); другасна збліжаная да уло́ мак (уломокъ ) ’абломак’ (Нас. ), што звязана з уло́ маный ’зламаны’, уло́ мный ’здольны прывучыцца да працы ; які мае фізічны недахоп’; параўн. укр. уломок ’абломак, кавалак; слабы, хваравіты чалавек’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)