ба́нка 1, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.
Шкляная або бляшаная пасудзіна, звычайна цыліндрычнай формы. [Доўнар] паставіў на стол шкляную банку з п’яўкамі. Дуброўскі. На вокнах толькі стаяла некалькі бальзамінаў у ржавых банках ад кансерваў. Чорны.
•••
Лейдэнская банка — фізічны прыбор для кандэнсацыі электрычнасці.
ба́нка 2, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.
Папярочная лаўка на вёсельным судне для весляроў і пасажыраў.
[Гал. bank.]
ба́нка 3, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.
Падводная водмель, узвышэнне ў адным месцы марскога дна.
[Гал. bank.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
грэ́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.
Падсмажаны на масле і падсушаны кусочак белага хлеба. Суп з грэнкамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
марсія́не, ‑ян; адз. марсіянін, ‑а, м.; марсіянка, ‑і, ДМ ‑янцы; мн. марсіянкі, ‑нак; ж.
Назва ўяўных жыхароў планеты Марс.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
балва́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.
Спец. Металічны злітак грубай формы для якога‑н. вырабу. Стальная балванка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бедуі́ны, ‑аў; адз. бедуін, ‑а, м.; бедуінка, ‑і, ДМ ‑нцы; мн. бедуінкі, ‑нак; ж.
Качавыя і паўкачавыя арабы-жывёлаводы.
[Араб. badawīn.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сва́ны, ‑аў; адз. сван, ‑а, м.; сванка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.
Горская народнасць у заходняй Грузіі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
брыта́нцы, ‑аў; адз. брытанец, ‑нца, м. брытанка, ‑і, ДМ ‑нцы; мн. брытанкі, ‑нак; ж.
Кніжн. Тое, што і англічане.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
насе́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.
Разм. Жан. да насеннік (у 1 знач.). Канюшына-насенка. Бульба-насенка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наці́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.
Разм. Сцябло травы; травінка. Махрыстыя сняжынкі Ляглі на тонкія націнкі. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
праві́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.
Разм. Тое, што і правіннасць. За кожную правінку.. [маці] няшчадна карала. Ракітны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)