sklejka

ж.

1. фанера;

2. склейка; месца склейвання

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

umiejscowić

зак.

1. вызначыць (месца)знаходжанне;

2. лакалізаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ustronie

н. ціхі куток; закуток; зацішнае месца, зацішак

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

snub [snʌb] v.

1. асаджа́ць, абрэ́зваць, ста́віць на ме́сца (каго-н.)

2. ста́віцца з пага́рдаю, прыніжа́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

adverbial [ədˈvɜ:biəl] adj. ling. : an adverbial modifier of place/time/manner акалі́чнасць ме́сца/ча́су/спо́сабу дзе́яння

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Tin Pan Alley [ˌtɪnpænˈæli] n. infml, dated а́ўтары і выдаўцы́ лёгкай му́зыкі; ме́сца, дзе яны́ працу́юць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unoccupied [ˌʌnˈɒkjupaɪd] adj.

1. незаня́ты, вака́нтны, пусты́ (месца, пасада)

2. во́льны, свабо́дны;

unoccupied moments во́льныя хвілі́ны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

качава́ць, качую, качуеш, начуе; незак.

Весці неаселы спосаб жыцця, пераязджаць з месца на месца; вандраваць. На чоўне прасмоленым з даўніх часоў Па хвалях крутых качую. А. Вольскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прарадзі́ма, ‑ы, ж.

Самае старажытнае, першапачатковае месца пражывання таго ці іншага племені, народа, той ці іншай пароды жывёл і пад.; месца, дзе першапачаткова зарадзілася, з’явілася што‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ort I m -(e)s, -e

1) ме́сца

2) мясцо́васць, насе́лены пункт;

an ~ und Stélle на ме́сцы;

von ~ zu ~ з ме́сца на ме́сца, з го́рада ў го́рад

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)