employ [ɪmˈplɔɪ] v.

1. найма́ць, дава́ць рабо́ту;

The factory employs 500 men. На фабрыцы працуе 500 рабочых.

2. скарысто́ўваць, ужыва́ць;

He employed a new method. Ён ужыў новы метад.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

nickname​2 [ˈnɪkneɪm] v. дава́ць мяну́шку, празыва́ць;

Philip’s friends nicknamed him “Snail” because he was so sluggish. Сябры пра звалі Філіпа Смаўжом за тое, што ён быў вельмі марудлівы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

promise​1 [ˈprɒmɪs] n.

1. абяца́нне;

give/make a promise дава́ць абяца́нне, абяца́ць;

keep/break a promise выко́нваць/паруша́ць абяца́нне

2. перспекты́ва, надзе́я;

She shows promise. Яна падае надзеі.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

rank​2 [ræŋk] v.

1. класіфікава́ць; дава́ць ацэ́нку, ацэ́ньваць;

rank second займа́ць друго́е ме́сца

2. выстро́йваць у рад/шарэ́нгу;

rank the books on the shelf размяшча́ць кні́гі на палі́цы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

абяца́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак. і незак.

1. з інф. Даваць абяцанне што‑н. зрабіць. Крысціна ідзе на спатканне з незнаёмым мужчынам, які абяцаў знайсці ёй працу. Васілевіч. Сам не мае, а другому абяцае. Прыказка. // каго-чаго, каго-што і каму-што. Даваць абяцанне каму‑н. аддаць, перадаць што‑н. у яго распараджэнне. За галаву Ціхана мінскі губернатар абяцаў тады вялікія грошы. Бядуля. Нашы сцежкі сышліся зусім нечакана. Ды я ні разу яшчэ не падумаў, што лёс абяцаў мне не гэтую. Брыль.

2. што і без дап. Выклікаць якія‑н. спадзяванні, падаваць надзеі на што‑н. Глядзеў, ці хіліцца ўніз дым, — Дажджу нішто не абяцала. Колас. Я хапаўся за ўсякую думку, якая магла абяцаць які-небудзь ратунак. Якімовіч.

•••

Абяцаць залатыя горы — вельмі многа абяцаць, не клапоцячыся аб выкананні абяцанага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ве́ра, ‑ы, ж.

1. Упэўненасць у чым‑н., у здзяйсненні, ажыццяўленні чаго‑н. Вера ў свае сілы. □ Вера гартавала волю, надавала мужнасці. Шамякін. Маці больш не галасіла, Хоць з мякіны хлеб пякла, Бо адчулі рукі сілу, Вера ў сэрцы ажыла. Грахоўскі. Без меры няма веры. Прыказка.

2. Перакананне ў дадатных якасцях каго‑н. Ні суцяшэння, ні пажаданняў не трэба — Не, я не страціла чыстае веры ў людзей... Тарас. Цудоўны верш, наскрозь прасякнуты верай у чалавека і болем за яго. Бярозкін.

3. Перакананне ў рэальным існаванні звышнатуральных сіл. Вера ў бога. // Рэлігійнае вучэнне; веравызнанне. Каталіцкая вера.

•••

Браць (узяць) на веру што гл. браць.

Вачам веры не даваць гл. даваць.

Мера і вера гл. мера.

Мець веру ў каго-што гл. мець.

Сімвал веры гл. сімвал.

Служыць верай і праўдай гл. служыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

gelóben vt урачы́ста абяца́ць, дава́ць абяца́нне;

sich (D) etw. ~ прысвяці́ць сябе́ чаму́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

herúntermachen vt разм.

1) дава́ць прачуханца́ (каму-н.), крытыкава́ць

2) апуска́ць (напр. каўнер)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kommissión f -, -en камі́сія (у розн. знач.);

in ~ gében* [néhmen*] дава́ць [браць] на камі́сію

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

láben

1. vt падмацо́ўваць, дава́ць асало́ду; асвяжа́ць

2. vi і ~, sich падмацо́ўвацца, асвяжа́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)