слабахара́ктарнасць, ‑і,
Уласцівасць слабахарактарнага; адсутнасць цвёрдага характару, моцнай волі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
слабахара́ктарнасць, ‑і,
Уласцівасць слабахарактарнага; адсутнасць цвёрдага характару, моцнай волі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сту́пацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трайня́, ‑і,
Падоўжны брус у калёсах, які злучае пярэднюю
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фібралі́т, ‑у,
[Ад лац. fibra — валакно і грэч. líthos — камень.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хто-ко́лечы, каго-колечы і пад. (
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Bewándtnis
die Sáche hat fólgende ~ гаво́рка ідзе́
damít hat es éine éigene ~ тут спра́ва асаблі́вая
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
вы́знаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Тое, што і выведаць (у 1 знач.).
2. Тое, што і спазнаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
азія́цкі, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да Азіі, азіятаў.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
а́йсберг, ‑а,
Плывучая ледзяная гара, абломак ледавіка.
[Англ. iceberg з сканд.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абжо́ра, ‑ы,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)