эліміна́цыя, ‑і,
1.
2. У матэматыцы — выключэнне невядомага з сістэмы ўраўненняў.
[Ад лац. elimināre — выганяць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эліміна́цыя, ‑і,
1.
2. У матэматыцы — выключэнне невядомага з сістэмы ўраўненняў.
[Ад лац. elimināre — выганяць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
retract
1) уця́гваць, адця́гваць
2) браць наза́д (сло́ва, абяца́ньне), адмаўля́цца, адрака́цца, адступа́цца ад
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
gravitation
1) прыцягне́ньне
2) ця́га
3) па́даньне
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
preface
прадмо́ва
v.
1) дава́ць прадмо́ву, пачына́ць прадмо́вай (кні́гу)
2) быць усту́пам да
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
whereby
пры дапамо́зе
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
accordance
1) зго́днасьць; адпаве́днасьць
2) нада́ньне, дарава́ньне
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
go with
а) хадзі́ць з кім (заляца́цца)
б) пасава́ць да
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
go without
абыхо́дзіцца без
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
надары́ць, ‑дару, ‑дорыш, ‑дорыць;
1.
2.
3.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ахво́тнік, ‑а,
1. Той, хто мае жаданне заняцца чым‑н., узяцца за якую‑н. справу.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)