Verbum

нахілі́цца sich néigen, sich (níeder)béugen; sich bücken (толькі пра чалавека);

нахілі́цца над кім-н., чым-н. sich über j-n, über etw. (A) (níeder)béugen

ве́данне н.

1. (знаёмства з чым-н.) Kénntnis f -, -se;

ве́данне чаго-н. das Wíssen um (A);

з ве́даннем спра́вы mit Sáchkenntnis;

2. (падпарадкаванне) Unterstéllung f -

вы́спаведацца

1. рэл. béichten vi, zur Béichte gehen*;

2. разм. (прызнацца, пакаяццаў чым-н.) éine Béichte áblegen, béichten vt; sich (j-m) mítteilen, sein Herz áusschütten

драбні́ць

1. (дзяліць на часткі) zerstückeln vt, zerkléinern vt, zerstóßen* vt; zermálmen vt;

2. (рабіць часцей, чым звычайна) tríppeln vi (s), mit kléinen Schrítten géhen* (нагамі)

заціка́віць

1. interessíeren vt, j-s Interésse (er)wécken [áuslösen, hervórrufen*] (чым-н. für A);

2. (прывабіць выгадай) interessíeren vt (у якой-н. справе für D)

абскака́ць

1. (вакол каго-н., чаго-н.) um j-m, um etw. (A) galoppíeren vi; umréiten* vt;

2. перан. (апярэдзіць у чым-н.) j-m überhólen

міры́цца

1. (з кім-н.) sich versöhnen, sich áussöhnen, Fríeden schlíeßen*;

2. (з чым-н.) sich zúfrieden gében*, sich ábfmden* (mit D); sich fügen (in A)