Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Ража́йны ’урадлівы’ (Сцяшк. Сл.). Відаць, па паходжанні звязана з ст.-бел.рожай ’род, племя; пол, від; пакаленне’ (Ст.-бел. лексікон), параўн. рожай чл҃вчей (XV ст., Карскі, 1, 221), што суадносіцца з польск.rodzaj ’тс’. Да род1, радзіць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
аўдо́тка, ‑і, ДМ ‑тцы; Рмн. ‑так; ж.
1. Начная птушка атрада сеўцападобных з шэра-пясчаным апярэннем, якая сустракаецца на поўдні Беларусі.
2.Абл. Назва невялікай азёрнай рыбкі; род дробнай плоткі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
азяры́на, ‑ы, ж.
Памянш.да возера; невялікае возера. У іх [дзядзькі і Костуся] раней была намова Схадзіць у луг на азярыны І патрывожыць род тхарыны, На рэчцы загарадзь паправіць І новы буч яшчэ паставіць.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
табурэ́тка, ‑і, ДМ ‑тцы; Рмн. ‑так; ж.
Род мэблі для сядзення ў выглядзе круглай або квадратнай формы без спінкі. Ліда падала табурэтку, папрасіла сесці, села сама на ўскрай ложка.Мележ.
[Фр. tabouret.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аўся́нікм.
1. (род. аўся́ніку) бот. ши́шечник;
2. (род. аўся́ніка) зоол. подёнка ж.; однодне́вка ж.;
3. (род. аўся́ніка) обл. овся́ный блин
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
locust
[ˈloʊkəst]
n.
1) саранча́f.
2) цыка́да f.
3) Bot.род ака́цыі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)