Вятро́ўкі ’басаножкі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вятро́ўкі ’басаножкі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пасме́х ’пасмешышча’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
гон (
1. (действие) гон;
2.
3.
○ бабро́выя го́ны —
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
антрапаге́н
(ад
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
ВО́ДНАСЦЬ РАКІ́,
колькасць вады, якая пераносіцца ракой за пэўны час (дэкаду, месяц, сезон, асобны год або шэраг гадоў) у параўнанні з сярэднім значэннем (нормай за гэты
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
алімпія́да, ‑ы,
1. У старажытных грэкаў — чатырохгадовы
2. Міжнародным спартыўныя спаборніцтвы, якія на ўзор старажытнагрэчаскіх алімпійскіх гульняў праводзяцца раз у чатыры гады.
3. У СССР — агляд самадзейнага мастацтва (спевакоў, танцораў, музыкантаў і інш.).
[Грэч. Olympiás.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ко́нсульства, ‑а,
1. Прадстаўніцтва адной дзяржавы на тэрыторыі другой дзяржавы на чале з консулам.
2. Час кіравання консула ў Старажытным Рыме ў
3. Час ад перавароту Напалеона Банапарта (9–10 лістапада 1799 г.) да абвяшчэння імперыі ў Францыі (1804 г.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сямідзесяцігадо́вы, ‑ая, ‑ае.
1. Працягласцю ў семдзесят год.
2. Які мае адносіны да сямідзесяцігоддзя (у 2 знач.); звязаны з заканчэннем тэрміну ў семдзесят год.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эжэ́кцыя, ‑і,
1. Працэс змешвання двух якіх‑н. асяроддзяў (вады і пяску, пары і вады і інш.), пры якім адно асяроддзе, будучы пад ціскам, уздзейнічае на другое і, цягнучы за сабой, выштурхвае яго ў неабходным напрамку.
2. Штучнае аднаўленне напору вады ў
[Фр. éjection.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ГІМАЛІ́Я,
спадарожнік планеты Юпітэр. Дыяметр 170
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)