concern1 [kənˈsɜ:n] n.

1. (about/for/over) турбо́та, кло́пат, заклапо́чанасць

2. спра́ва;

It is no concern of mine. Гэта мяне не (да)тычыцца.

3. прадпрые́мства, канцэ́рн

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

inundate [ˈɪnʌndeɪt] v.

1. fml затапля́ць, заліва́ць

2. навадня́ць (таксама перан.);

inundate the market with goods навадня́ць ры́нак тава́рамі;

I was inundated with questions. Мяне засыпалі пытаннямі.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

mail1 [meɪl] n. по́шта; карэспандэ́нцыя;

send smth. by mail пасыла́ць што-н. па по́шце;

Is there any mail for me? Ёсць для мяне якая-небудзь карэспандэнцыя?

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

alert3 [əˈlɜ:t] v.

1. узніма́ць/падніма́ць па трыво́зе

2. (to) перасцерага́ць, папярэ́джваць аб небяспе́цы;

The policeman alerted me to the danger. Паліцэйскі папярэдзіў мяне аб небяспецы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

welsh [welʃ] v. infml, derog.

1. зні́кнуць не заплаці́ўшы (доўг)

2. не стрыма́ць абяца́нне;

Are you going to welsh on me? Ці не думаеш ты ашукаць мяне?

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

kalt

1. a хало́дны;

~es Blut bewhren застава́цца спако́йным;

das lässt mich ~ гэ́та мяне́ не хвалю́е

2. adv:

es läuft mir ~ über den Rücken мяне́ маро́з па ску́ры дзярэ́;

~ bleiben* застава́цца абыя́кавым [хало́дным]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

взорва́ть сов.

1. узарва́ць, мног. паўзрыва́ць; падарва́ць; (разрушить) разбуры́ць;

2. (возмутить) перен., разг. абу́рыць;

меня́ (тебя́, его́) взорва́ло безл. мяне́ (цябе́, яго́) абу́рыла, я (ты, ён) абу́рыўся;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адвары́ць, ‑вару, ‑варыш, ‑варыць; зак., што.

1. Зварыць; зрабіць адвар. [Бабка Аксіння:] — А ў мяне зеллейка такое ёсць, вось адвару і прынясу. Чарнышэвіч.

2. Спец. Награваючы ў месцы зваркі, аддзяліць ад чаго‑н. Адварыць рэйку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апляву́шыць, ‑вушу, ‑вушыш, ‑вушыць; зак., каго.

Разм. груб. Даць аплявуху; ударыць рукой па шчацэ, па твары. Ад страху я заплюшчыў вочы і чакаў: вось, вось дзядзька Цімох аплявушыць мяне — моцна, моцна вытне. Баранавых.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́махаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Вырасці, стаць высокім. На балоце трава вымахала ў пояс. Сабаленка. [Кандратовіч:] — Здаецца, яшчэ нядаўна пяшком пад стол хадзіў, а цяпер на цэлую галаву вымахаў вышэй за мяне! Паслядовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)