надрэ́чны, ‑ая, ‑ае.
Які знаходзіцца, размяшчаецца каля ракі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
надрэ́чны, ‑ая, ‑ае.
Які знаходзіцца, размяшчаецца каля ракі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кара́л, ‑а,
1. Марская нерухомая жывёліна, якая
2. Вапнавае адкладанне некаторых відаў гэтых жывёл — чырвоны, ружовы або белы камень, які пасля адпаведнай апрацоўкі выкарыстоўваецца як упрыгожанне.
[Грэч. korallion.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
благаславе́нны, ‑ая, ‑ае.
Варты благаславення (у 3 знач.), падзякі, хвалы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пустэ́льнік, ‑а,
Чалавек, які з рэлігійных меркаванняў адмовіўся ад зносін з людзьмі і пасяліўся ў бязлюдным месцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сла́віць, слаўлю, славіш, славіць;
Праслаўляць каго‑, што‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сужы́цель, ‑я,
1. Той, хто
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чаро́тніца 1, ‑ы,
Шматгадовая травяністая кармавая расліна сямейства злакавых з высокімі шматлікімі сцёбламі, густа ўкрытымі шырокалінейным лісцем.
чаро́тніца 2, ‑ы,
Птушка атрада жураўлепадобных, якая
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
афіяха́ракс
(
рыба атрада карпападобных, якая
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
бегемо́т
(
буйная млекакормячая жывёла атрада парнакапытных, якая
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гелафо́ра
(
павук
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)