закла́д, ‑у,
1. Гарантаванне звароту пазыкі шляхам перадачы крэдытору якой‑н. каштоўнай рэчы, маёмасці.
2. Рэч, пакінутая таму, хто даў пазыку.
3. Рэч,
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
закла́д, ‑у,
1. Гарантаванне звароту пазыкі шляхам перадачы крэдытору якой‑н. каштоўнай рэчы, маёмасці.
2. Рэч, пакінутая таму, хто даў пазыку.
3. Рэч,
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бо́ны 1, ‑аў;
1. Крэдытныя дакументы, якія даюць уладальніку права на атрыманне паказанай у іх сумы ў вызначаны тэрмін ад пэўнай асобы або ўстановы.
2. Часовыя папяровыя
3. Папяровыя
[Фр. bon — талон, чэк (на плацеж).]
бо́ны 2, ‑аў;
1. Плывучая загарода, якая выкарыстоўваецца пры лесасплаве, а таксама плывучыя загароды, якія перашкаджаюць варожым караблям праходзіць з мора ў гавань.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
не́ма,
1. Дзіка, роспачна (крычаць, галасіць, раўці і пад.).
2. Моўчкі, без слоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
высі́львацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
здра́дніцкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да здрадніка; уласцівы здрадніку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вараці́ла, ‑ы,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прытаі́ць, ‑таю, ‑тоіш, ‑тоіць;
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пушні́на, ‑ы,
Шкуры пушных жывёл, з якіх вырабляюць футра, футравыя тавары.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
расхо́дны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да расходу (у 1–3 знач.), выдзелены, прызначаны для расходу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
страха́р, ‑а,
Рабочы, які крые стрэхі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)