quaver​2 [ˈkweɪvə] v.

1. дрыжа́ць, вібры́раваць; гавары́ць дрыго́ткім го́ласам;

She quavered out her little song. Дрыжачым голасам яна выканала песеньку.

2. выво́дзіць трэ́лі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

taunt​2 [tɔ:nt] v.

1. гавары́ць з’е́дліва, падко́лваць, падпуска́ць шпі́лькі

2. зласлі́ва папрака́ць, кі́даць папро́кі;

taunt smb. with cowardice абвінава́чваць каго́-н. у баязлі́васці

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

заве́дзены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад завесці.

•••

Як заведзеная машына гл. машына.

Як заведзены — без перапынку, без затрымкі (гаварыць, рабіць што‑н.). Лазар гаворыць, як заведзены, і развязвае кайстру. Жычка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

начысту́ю, прысл.

Разм.

1. Цалкам; начыста. Добра малаціць у такое надвор’е: начыстую выбіваецца збожжа пад жалезным цэпам. Баранавых.

2. Нічога не ўтойваючы; без хітрыкаў; шчыра. Бергнер здзівіўся: — Будзем гаварыць начыстую? Гурскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

начина́ть несов. пачына́ць; распачына́ць;

ребёнок начина́ет говори́ть дзіця́ пачына́е гавары́ць;

начина́ет смерка́ться пачына́е змярка́цца;

начина́ть перегово́ры пачына́ць (распачына́ць) перагаво́ры;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

непоня́тно нареч., безл., в знач. сказ. незразуме́ла;

непоня́тно говори́ть незразуме́ла гавары́ць;

непоня́тно, как э́то случи́лось незразуме́ла, як гэ́та зда́рылася;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гласи́ть несов., книжн.

1. (возвещать) апавяшча́ць, абвяшча́ць;

2. (говорить, содержать какое-л. утверждение) гавары́ць, каза́ць;

зако́н гласи́т зако́н гаво́рыць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

погова́ривать несов., разг. пагаво́рваць; (говорить) гавары́ць, каза́ць;

погова́ривают об отъе́зде пагаво́рваюць аб ад’е́здзе;

погова́ривают, что… пагаво́рваюць (гаво́раць, ка́жуць), што…

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Гарзо́ліць ’балбатаць, гаварыць абы-што’ (Сл. паўн.-зах.). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Тэ́нкаць ‘гаварыць бяссэнсна’ (ТС). Гукаперайманне. Параўн. з це́нькаць, трэ́нькаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)