Verbum

каштава́ць​^I (мець цану, вартасць) kósten vi; wert sein;

◊

чаго́ б гэ́та ні каштава́ла kóste es, was es wólle

пазбаўле́нне н.

1. (чаго-н.) Entzúg m -(e)s, -züge;

2. (вызваленне) Befréiung f -; Erlösung f -; Réttung f - (выратаванне)

го́дны​^I

1. (дастойны, шаноўны) würdig;

2. (які заслугоўвае чаго-н.) wert (G);

го́дны ўвагі bemérkenswert;

го́дны пахвалы́ lóbenswert

адваро́т м.

1. (адзення) Áufschlag m -(e)s, -schläge, Úmschlag; m;

2. (адваротны бок чаго-н.) Rückseite f -, -n

абумо́віць

1. (агаварыць) áusbedingen* vt, sich (D) etw. vórbehalten* vt;

2. (быць прычынай чаго-н.) bedíngen* vt, hervórrufen* vt

аб’ядна́цца, аб’ядно́ўвацца sich veréinigen, sich zusámmenschließen* (у што-н. zu D); zusámmentreten* vi (s) (для чаго-н. zu D)

легкаду́мны léichtsinnig, nicht ernst;

ста́віцца да чаго-н. легкаду́мна etw. zu leicht néhmen*, etw. auf die léichte Schúlter néhmen*

марнава́цца

1. (мучыцца) sich quälen, sich ábquälen (з-за чаго-н. mit D);

2. (тужыць, бедаваць) vor Kúmmer [Gram] vergéhen*

схі́льны (да чаго-н.) genéigt, veránlagt;

я схі́льны ду́маць … ich bin genéigt zu gláuben …; ich könnte beináh(e) gláuben …

счыта́ць, счы́тваць

1. (прачытаць з чаго-н. von D) áblesen* vt;

2. (зверыць з арыгіналам) kollationíeren vt; áblesen* vt