падтрыма́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

1. Прытрымаць, не даць упасці, паваліцца каму‑, чаму‑н. Маці стала каля шэрага бетоннага слупа, трымаючыся аберуч за яго. Здавалася, яна вось-вось паваліцца. Нор падбег і падтрымаў яе. Шамякін. [Сын:] — Кузьма, вунь яма — падтрымай воз! Якімовіч.

2. Аказаць матэрыяльную, маральную і інш. дапамогу; спрыяць у чым‑н. Я не забыў і наўрад ці калі забуду, як.. [Давідзюк] мяне падтрымаў, выплаціўшы ганарар, калі я быў проста ў адчаі. Сабаленка. [Н. Галавач] умеў заслужана пахваліць, падтрымаць сапраўды таленавітага маладога пісьменніка. Хведаровіч. Зіна тут ужо не ведала, што і сказаць, за што брацца, якімі парадамі падтрымаць хворых. Кулакоўскі.

3. Выказаць сваю згоду з кім‑, чым‑н., адобрыць каго‑, што‑н. Прапанаваў кандыдатуру Дзіміна сам дырэктар, і таму яе лёгка падтрымалі, хоць Дзімін і адмаўляўся. Карпаў. Аўгіня хацела аддаць.. [Алесю] у школу, але Васіль не падтрымаў. Колас. — Дык мо тут дадзім адгул матору? — прасадзіў праз шыбу кабіны галаву вадзіцель. — Дамо! Дамо! — дружна падтрымалі пасажыры. Сабаленка.

4. Не даць спыніцца ці парушыцца чаму‑н. [Андрэй] з цікавасцю слухаў разважанні хлопцаў, гатовы сам падтрымаць іх гутарку. Шахавец. // Падмацоўваючы чым‑н., захаваць, не даць прапасці, знікнуць. Падтрымаў свой аўтарытэт. □ — Я, сыночку, уміраю, Я ў табе надзеі маю: Падтрымай наш род, сынок! Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

flesh

[fleʃ]

n.

1) плоць f., це́ла n.

2) (сыро́е) мя́са n.

Wolves live on flesh — Ваўкі жы́вяцца мя́сам

Neither fish, flesh, nor fowl — Ні ры́ба, ні мя́са

3) сы́тасьць, таўшчыня́ f.

He has lost flesh — Ён схудне́ў

in flesh — у це́ле, сы́ты, то́ўсты

4) фізы́чная нату́ра чалаве́ка (не духо́ўная)

5) жывы́я істо́ты

all flesh — усё жыво́е, усе́ жывы́я істо́ты

6) род чалаве́чы, чалаве́цтва n.

7) сям’я́, радня́ f., ро́дныя pl.

8) цяле́сны ко́лер

9) мя́каць пладо́ў, клу́бняў (я́блыка, я́гады, бу́льбіны)

•

- in the flesh

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

дар (род. да́ру) м.

1. дар, приноше́ние ср.; пода́рок, подноше́ние ср.; преподноше́ние ср.;

2. (талант, способности) дар;

3. только мн., церк. дары́;

◊ бо́жы д. — бо́жий дар; благода́ть; ниспосла́ние госпо́дне;

д. за д. — услу́га за услу́гу;

д. сло́ва — дар сло́ва

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сёе (род. сяго́) мест. указ., ср. сё;

ні то́е ні сёе — ни то ни сё, серёдка на полови́нку;

то́е ды сёе — то да сё;

ні з таго́ ні з сяго́ — ни с того́ ни с сего́; с бу́хты-бара́хты

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чарвя́к, -ка́ м.

1. мн. чэ́рві, род. чарве́й и чарвякі́, -ко́ў в разн. знач. червь, червя́к;

2. мн. чарвякі́, -ко́ў тех. червя́к;

○ дажджавы́ ч. — зоол. дождево́й червь;

шаўко́ўнічны ч. — шелкови́чный червь;

расні́чныя чэ́рві — ресни́чные че́рви;

◊ кармі́ць чарве́й — корми́ть черве́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шлюб, род. шлю́бу м.

1. брак; супру́жество ср.;

2. (обряд) венча́ние ср.; бракосочета́ние ср.;

○ грамадзя́нскі ш. — гражда́нский брак;

групавы́ ш. — группово́й брак;

марганаты́чны ш. — морганати́ческий брак;

◊ браць (узя́ць) ш. — вступа́ть (вступи́ть) в брак;

ісці да шлю́бу — идти́ под вене́ц

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вокру́г

1. нареч. наво́кал, наво́кала, навако́л, вако́л, наўко́ла, наўко́л; круго́м;

2. предлог с род. наво́кал, наво́кала, навако́л, вако́л, наўко́ла, наўко́л; круго́м (каго, чаго);

◊

вокру́г да о́коло круго́м і наво́кал.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зерно́

1. зе́рне, род. зярня́ці ср., мн. зярня́ты, -ня́т;

ко́фе в зёрнах ка́ва ў зярня́тах;

2. собир. (хлеб) збо́жжа, -жжа ср.;

засы́пать зерно́ засы́паць збо́жжа;

хлеб в зерне́ збо́жжа.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

брак​I (супружество) шлюб, род. шлю́бу м.;

вступа́ть в брак браць шлюб;

вступи́ть в брак узя́ць шлюб, пажані́цца;

состоя́ть в браке быць (знахо́дзіцца) у шлю́бе, быць жана́тым, быць заму́жняй.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

накло́н

1. (действие) нахіле́нне, -ння ср.; схіле́нне, -ння ср.; нагіна́нне, -ння ср.;

2. (наклонное положение) нахі́л, -лу м.; (наклонение) нахіле́нне, -ння ср.;

3. (склон, спуск) схіл, род. схі́лу м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)