кантраба́с
(іт. contrabbasso)
самы вялікі па памеры і нізкі па гучанні смычковы музычны інструмент.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
мегала-
(гр. megas, -alu = вялікі)
першая састаўная частка складаных слоў, якая выражае паняцце «гіганцкі».
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
плака́т
(ням. Plakat, ад гал. plakkat)
вялікі каляровы малюнак з агітацыйным або рэкламным тэкстам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
сінеклі́за
(ад гр. syn = разам + enklisis = нахіленне)
вялікі прагін зямной кары ў межах платформы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
эспадо́н
(фр. espadon, ад ісп. espada = шпага)
вялікі цяжкі меч, які трымалі дзвюма рукамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
monstrous [ˈmɒnstrəs] adj.
1. страшэ́нны, жу́дасны;
a monstrous lie страшэ́нная хлусня́;
a monstrous crime жу́даснае злачы́нства
2. страшэ́нна вялі́кі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
зверына́, ‑ы і звяры́на, ‑ы, ж.
1. зб. Звяры. Лес быў вялікі і глухі, зверыны рознай ды птаства многа вадзілася. Чарнышэвіч. Рынулася наўцёкі звярына. Беглі, як ашалелыя, мядзведзі, ваўкі, дзікія козы, лісіцы. Пальчэўскі.
2. Разм. Вялікі звер. Арлоўскі ўстрапянуўся. Буйная звярына сама ішла на яго... Паслядовіч.
3. Тое, што і звер (у 2 знач.). Зверына, а не чалавек.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гмах, ‑у, м.
Вялікі вышынны будынак. Я ў сталіцы ізноў Сярод гмахаў-дамоў, Што здзіўляюць красой небывалай. Журба. Высокі клён, Але і ён — Па пояс дому-гмаху. Макаль. // перан. Увогуле пра што‑н. вялікае, велічнае. Дуб і сосны — векавыя гмахі, Не баяцца бур і навальніц. Пысін. Грамада — вялікі гмах: Адзін ляжа, сто ідзе, А хто ж роўны грамадзе?! Купала.
[Польск. gmach з ням.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аддзя́ка, ‑і, ДМ ‑дзяцы, ж.
Адплата за зробленае дабро, за паслугу. Суседскай дзяўчынцы найлепшы на смак аддала [маці] у аддзяку вялікі праснак. Дубоўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
а́лгебра, ‑ы, ж.
Вялікі раздзел матэматыкі, які вывучае агульныя законы дзеянняў над велічынямі незалежна ад іх лікавых значэнняў. Падручнік па алгебры. Элементарная алгебра.
[Араб. al-găbr.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)