фее́рыя, -і, мн. -і, -рый, ж.
1. Тэатральнае або цыркавое прадстаўленне з казачным сюжэтам, раскошнымі дэкарацыямі і рознымі сцэнічнымі эфектамі.
2. перан. Чароўнае, казачнае відовішча.
|| прым. фееры́чны, -ая, -ае (да 1 знач.).
Феерычныя эфекты.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
фі́бра¹, -ы, мн. -ы, фібр і -аў, ж.
1. Валакно расліннай або жывёльнай тканкі (уст.).
2. перан., мн. У выразе: усімі фібрамі душы — вельмі моцна, страсна.
Ненавідзець усімі фібрамі душы.
Імкнуцца ўсімі фібрамі душы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
цура́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; незак., каго-чаго.
1. Пазбягаць каго-, чаго-н.; ухіляцца ад адносін з кім-н. або выканання чаго-н.
Ц. блізкіх.
Ц. работы.
2. Адракацца ад каго-, чаго-н.
Ц. бацькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ча́йнік, -а, мн. -і, -аў, м.
Пасудзіна з носікам і ручкай для заваркі чаю або для гатавання вады.
На пліце кіпеў ч.
|| памянш.-ласк. ча́йнічак, -чка, мн. -чкі, -чкаў, м.
|| прым. ча́йнікавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шляк, -а́, мн. -і, -о́ў, м.
Палоска па краі тканіны іншага колеру або іншага ўзору.
Абрус з сінім шлякам.
|| памянш. шлячо́к, -чка́, мн. -чкі, -чко́ў, м.; прым. шлячко́вы, -ая, -ае.
|| прым. шляко́вы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Пазуме́нт ’шытая золатам або срэбрам тасьма, якой аздабляюць мэблю, адзенне і інш.’ (ТСБМ). З рус. позумент ’тс’, якое праз нов.-в.-ням. Posament або н.-ням. pasement з франц. passement (гл. Фасмер, 3, 303).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
najwyżej
1. найвышэй; вышэй за ўсё;
2. найбольш;
najwyżej siedem — самае большае сем;
jadać najwyżej raz albo dwa razy dziennie — есці не больш як адзін або два разы на дзень
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Вадато́чніца ’вадаём’ (Гарэц.). Да вадаточа (гл.) або вадаточны.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ВАКО́ЛІЦА, аколіца (ад усх.-слав. околоти абкружаць, абгароджваць, абносіць каламі),
наваколле, акруга або агароджа вакол вёскі.
т. 3, с. 464
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)