прышрубава́ць, ‑бую, ‑буеш, ‑буе; зак., што.

Прымацаваць да чаго‑н. пры дапамозе шрубы або шрубавай нарэзкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

псеўдарэвалюцы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які толькі знешне выказвае, выкарыстоўвае рэвалюцыйныя ідэі, рэвалюцыйны характар чаго‑н. Псеўдарэвалюцыйная фраза.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расканваі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., каго-што.

Вызваліць ад канваіравання, зняць канвой з каго‑, чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падгнаі́ць, ‑гнаю, ‑гноіш, ‑гноіць; зак., што і чаго.

Разм. Дрэнна даглядаючы, захоўваючы, даць падгнісці. Падгyаіць бульбу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падляпі́ць, ‑ляплю, ‑лепіш, ‑лепіць; зак., што.

Разм. Прыляпіць, прыклеіць пад чым‑н. // і чаго. Прыляпіць дадаткова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паво́йны, ‑ая, ‑ае.

Які пры росце чапляецца за што‑н., абвіваецца вакол чаго‑н. Павойныя расліны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

павыпіло́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Выпілаваць у многіх месцах, выпілаваць многа чаго‑н. Павыпілоўваць рамкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

павысвідро́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Высвідраваць у многіх месцах; высвідраваць многа чаго‑н. Павысвідроўваць дзіркі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нажава́ць, ‑жую, ‑жуеш, ‑жуе; ‑жуём, ‑жуяце; зак., чаго.

Разжаваць што‑н. у нейкай колькасці. Нажаваць хлеба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

налудзі́ць, ‑луджу, ‑лудзіш, ‑лудзіць; зак., што і чаго.

Лудзячы, вырабіць у якой‑н. колькасці. Налудзіць пасуды.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)