Verbum

herántreten* vi (s)

1) падыхо́дзіць

2) (an a) бра́цца (за што-н.), звярта́цца (да каго-н.)

hérmachen, sich (über A) бра́цца (за што-н.);

sich über j-n ~ напада́ць на каго́-н.

herúm adv вако́л, наво́кал, каля́;

um die Écke ~ за раго́м (вуліцы);

die Zeit ist ~ час прайшо́ў

am

1. = an dem;

~ Móntag у панядзе́лак

2. prtc перад superl:

~ bésten лепш за ўсё, найле́пш

Grúndsatz m -es, -sätze асно́ўнае пра́віла, пры́нцып; аксіёма;

es sich zum ~ máchen узя́ць сабе́ за пра́віла

Requisitión f -, -en

1) рэквізі́цыя; запатрабава́нне, сыска́нне (чаго-н.)

2) прашэ́нне; юрыд. зваро́т за дапамо́гай; за́пыт

Ríemen II m -s, - вясло́;

◊

sich in die ~ légen нале́гчы на вёслы; го́рача ўзя́цца за рабо́ту

verbóhren

1. vt няпра́вільна прасвідрава́ць

2. ~, sich:

sich in éine Ánsicht ~ (за)упа́рціцца ў чым-н.

Verféchter m -s, - абаро́нца, змага́р;

sich zum ~ von etw. (D) máchen стаць абаро́нцам [змагаро́м] за што-н.

zúschauen vi (D) глядзе́ць (на што-н.), назіра́ць (за чым-н.);

beim Spiel ~ глядзе́ць на гульню́