zadręczyć się

зак. замучыць сябе; замучыцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zagłodzić się

зак. замарыць сябе голадам

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zamorzyć się

зак. замарыць сябе; замарыцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zmuszać się

незак. змушаць (прымушаць) сябе

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

funeral [ˈfju:nərəl] n. пахава́нне

♦ infml it’s your funeral гэ́та ваш кло́пат/ва́ша турбо́та; нарака́йце на сябе́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

devote [dɪˈvəʊt] v. прысвяча́ць;

devote oneself to smth. ца́лкам прысвяці́ць сябе́ чаму́-н.; уляга́ць у што-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ego [ˈi:gəʊ, ˈegəʊ] n. рhilos. я (сам)

♦

have a big ego быць ве́льмі высо́кай ду́мкі пра сябе́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

perfectionism [pəˈfekʃənɪzəm] n. высо́кая патрабава́льнасць да сябе́ і і́ншых; імкне́нне дабіва́цца даскана́ласці ва ўсім (асабліва ў рабоце)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пасі́ўнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць пасіўнага (у 1 знач.). Кепска адчула сябе Валя: яна зразумела, што ісці бескарысна, і ўзлавалася на сябе, на Марыну за пасіўнасць, за няздатнасць да подзвігу. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

«СВІ́НКА»,

дзіцячая гульня на Беларусі. Колькасць удзельнікаў неабмежавана. Кожны гулец павінен мець кіёк. Каб вырашыць, каму выконваць ролю пастуха, праводзілася жараб’ёўка: па чарзе браліся за кіёк зверху над рукой папярэдняга, і каму выпала брацца за канец кійка апошнім, заставаўся «пастухом». Удзельнікі свабодна станавіліся кругам і выкопвалі насупраць сябе неглыбокую ямку, у якой на працягу гульні трымалі канец кійка. «Пастух» з дапамогай кійка «выганяў» (выкатваў) на «выган» (цэнтр круга) «С.» (невял. кавалак дрэва) і пачынаў яе «пасвіць» (падштурхоўваць то да аднаго, то да другога гульца’). Гулец павінен быў хутка адагнаць яе ад сябе на «выган» (адкінуць кавалак дрэва ў цэнтр круга) і паставіць кіёк назад у ямку. «Пастух» таксама імкнуўся паставіць свой кіёк у свабодную ямку гульца, і калі яму ўдавалася, яны мяняліся ролямі. Дапамагчы гульцу адагнаць «С.» мог суседні гулец. Гульня вядома на Магілёўшчыне, Міншчыне і Віцебшчыне.

В.​Дз.​Ліцвінка.

т. 14, с. 258

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)