wreak [ri:k] v. (wreaked or wrought) fml выліва́ць (гнеў), дава́ць во́лю (пачуццю);

wreak vengeance on smb. по́мсціць каму-н.;

wreak havoc with smth. знішча́ць што-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

yield​2 [ji:ld] v.

1. дава́ць (ураджай, вынікі і да т.п.)

2. fml саступа́ць; паддава́цца, здава́цца;

yield to temptation паддава́цца спаку́се;

yield consent даць (вы́мушаную) зго́ду

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Пазы́чыць ’даць каму-н. што-н. у доўг; узяць у каго-н. што-н. у доўг, на час’ (ТСБМ, Нас., Гарэц., Яруш., Шпіл., Мядзв., Бессон., Шат.), позы́чыць (ТС). Рус. зах. позы́чить ’тс’, ст.-рус. позычити (XIV ст.). З польск. pożyczyć ’браць, даваць у доўг’ ад pożytek ’карысць, выгада’ (Фасмер, 3, 304). Адносна ‑з‑ гл. зычыць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Раўна́ць (ровна́ць) ’раўняць, параўноўваць; даваць пароўну’ (Нас.), ’раўняць, параўноўваць’ (Ян.), стараж.-рус. ровнати ’тс’ (Смаленская грамата 1229 г.), параўн. укр. рівня́ти, рімна́ти ’раўняць; параўноўваць’, польск. równać ’тс’, чэш. rovnati ’тс’, славен. ravnáti ’раўняць; рабіць роўным’. Сюды ж ітэратыў раўнава́ць ’раўняць; параўноўваць’ (ТСБМ, Нас., Арх. Федар.), роўнава́ць ’тс’ (ТС). Ад ро́ўны (< *orvьnъ), гл. Параўн. раўняць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

фундава́ць

(польск. fundować, ад лац. fundare = закладваць, засноўваць)

1) частаваць каго-н. за свой кошт, купляць што-н. каму-н. у падарунак;

2) даваць грошы на заснаванне чаго-н. (напр. касцёла, школы).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ільго́та ж. Privilég [-vi-] n -s, -gi¦en; Vergünstigung f -, -en; Vórrecht n -(e)s, -e, Sónderrecht n (прывілея);

дава́ць ільго́ты каму-н. j-m Vergünstigungen [Vórzugsrechte] éinräumen [gewähren]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ха́бар м. Bestéchung f -, -en; Bestéchungsgeld n -(e)s, -er, Schmíergeld n (грашовая);

дава́ць каму-н. ха́бар j-n bestéchen* [schmíeren, korrumpíeren];

браць ха́бар sich bestéchen lássen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

спецыялізава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; зак. і незак., каго-што.

1. Даць (даваць) спецыяльныя веды і навыкі ў якой‑н. галіне навукі і тэхнікі; навучыць (навучаць) якой‑н. спецыяльнасці. Спецыялізаваць студэнтаў па тэлемеханіцы.

2. Прызначыць (прызначаць) для работы ў якой‑н. спецыяльнай галіне або для спецыяльнага выкарыстання. Спецыялізаваць магазіны. Спецыялізаваць гаспадаркі на вытворчасці тэхнічных культур.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Жабе́ніцца ’ўпірацца, калі просяць’ (Бяльк.), ’раздумваць’ (Жд. 3), жабіня́ць, жабіня́цца ’ўпірацца’ (Бяльк.). Параўн. літ. дыял. zabainioti ’блытаць’, лат. zabelêt ’не даваць ад нуднасці ўстрымлівацца’, што дазваляе лічыць бел. жабеніцца запазычаннем з літ. Калі ўлічыць славесны характар «упірання» ці роздуму, магчыма звязваць з жабанець (гл.). Іншае тлумачэнне — праз сувязь з жа́біцца ’моршчыцца’ ці ’перагінацца’, адкуль магчыма развіццё значэння ’ламацца’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Праве́ц, праўцак у выразах: стаяць праўцом ’стаяць прама’ (стаўб., Нар. сл.), стаяць праўцака ’не даваць магчымасці паварушыцца’ (калінк., З нар. сл.), на праўцака браць ’аб стане непрытомнасці’ (Ян.), праўцаком ’дыбам’ (гом., Нар. словатв.), правцёвый ’той, які стаіць старчаком’ (брэсц., З нар. сл.). Укр. правцем поставити ’выпраміць (руку, ногу), не даць сагнуцца’. Да правы ў значэнні ’роўны, прамы’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)