разню́хаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак.

1. што. Распазнаць нюхам.

Сабака разнюхаў след зайца.

2. перан., што і пра што. Даведацца пра што-н. тайком; разведаць (разм.).

Ад яе нічога не ўтоіш, умомант разнюхае.

|| незак. разню́хваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пранасі́ць, -нашу́, -но́сіш, -но́сіць; -но́шаны; зак.

1. каго-што. Правесці які-н. час, носячы каго-, што-н. або ўжываючы ў носцы што-н.

2. што. Знасіць да дзірак.

П. падэшвы наскрозь.

|| незак. прано́шваць, -аю, -аеш, -ае (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ДЫСІМІЛЯ́ЦЫЯ (ад дыс... + лац. similis падобны) у біялогіі, працэс, процілеглы асіміляцыі тое, што катабалізм.

т. 6, с. 292

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МАРСКА́Я КАПУ́СТА,

1) водарасць, тое, што ламінарыя.

2) Кветкавая расліна, адзін з відаў катрану.

т. 10, с. 132

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МЕЗО́НІЙ,

вадародападобная сістэма, якая складаецца з дадатнага мюона (μ​+) і электрона; тое, што мюоній.

т. 10, с. 259

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

НЬЮ́ТАНА МЕХА́НІКА фізічная тэорыя, якая грунтуецца на Ньютана законах механікі; тое, што класічная механіка.

т. 11, с. 398

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ПАСТФА́КТУМ (лац. post factum пасля зробленага),

пасля таго, як што-н. ужо зроблена, адбылося.

т. 12, с. 174

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ПЛАНІ́НЫ (ад балг., сербахарвацкага, славенскага планіна — гара, горны ланцуг, горная паша),

тое, што Паланіны.

т. 12, с. 407

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

перажыва́ць

1. (зазнаць) erlében vt; dúrchmachen vt (што-н. цяжкае);

ён шмат чаго перажы́ў er hat víel(es) erlébt;

ён ця́жка перажы́ў гэ́та er hat es sich schwer zu Hérzen genómmen;

2. (каго-н., што-н.) überlében vt; überdáuern vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

упіра́цца

1. sich stémmen, sich stützen, sich léhnen (чым-н. mit D, аб што-н., у што-н. gégen A, an A);

2. перан. (упарціцца, настойваць на чым-н.) sich widersétzen (D); sich sträuben (gégen A); sich verstéifen (auf A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)