вы́няньчыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., каго.

Рупліва даглядаючы, выгадаваць. Ленку.. [бацька] сам выняньчыў. Даніленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́пацкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Забрудзіць, вымазаць. Выпацкаць паліто, твар, рукі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́турыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак., каго.

Разм. Выгнаць вон, выправадзіць. Вытурыць за дзверы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аку́ць, акую, акуеш, акуе; акуём, акуяце; зак., каго-што.

Тое, што і акаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апазіцы́йнасць, ‑і, ж.

Адмоўныя адносіны да каго‑, чаго‑н., нязгода з чым‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адазва́ць, ‑заву, ‑завеш, ‑заве; ‑завём, ‑завяце; зак., каго-што.

Тое, што і адклікаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адзыўны́, ‑ая, ‑ое.

Спец. Які змяшчае паведамленне аб адкліканні каго‑н. Адзыўная грамата.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аббе́гчы, ‑бягу, ‑бяжыш, ‑бяжыць; ‑бяжым, ‑бежыце; зак., каго-што.

Тое, што і абабегчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абе́гчы, абягу, абяжыш, абяжыць; абяжым, абежыце; зак., каго-што.

Тое, што і абабегчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аб’ектывізава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; зак. і незак., каго-што.

Тое, што і аб’ектываваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)