бабі́нец, ‑нца, м.

Разм. Пярэдняя частка царквы перад паперцю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

остго́ты, ‑аў.

Усходняя частка германскага племені готаў. Кароль остготаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

надло́б’е, ‑я, н.

Частка чэрапа, якая знаходзіцца над ілбом.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перадплюсна́, ‑ы, ж.

Частка ступні паміж плюсною і галёнкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

sixth

[sɪksӨ]

1.

adj.

шо́сты

2.

n.

шо́стая ча́стка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dentin

[ˈdentɪn]

n.

дэнты́н -у m. (касьці́стая ча́стка зу́ба)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tenth

[tenӨ]

1.

adj.

дзяся́ты

2.

n.

дзяся́тая ча́стка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

thirteenth

[Өɜ:rˈti:nӨ]

1.

adj.

трына́ццаты

2.

n.

трына́ццатая ча́стка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tithe

[taɪð]

n.

1) дзяся́тая ча́стка

2) мала́я ча́стачка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

lion’s share

ільві́ная до́ля (найбо́льшая ці найле́пшая ча́стка)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)