агламера́т, ‑у,
1. Рыхлае скапленне розных горных
2. Спечаная ў кавалкі дробная або пылападобная руда.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
агламера́т, ‑у,
1. Рыхлае скапленне розных горных
2. Спечаная ў кавалкі дробная або пылападобная руда.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аджа́рцы, ‑аў;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абха́зы, ‑аў;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
башкі́ры, ‑раў;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кіргі́зы, ‑аў;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мары́йцы, ‑аў;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
латышы́, ‑оў;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
літо́ўцы, ‑тоўцаў;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сіры́йцы, ‑аў;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
славе́нцы, ‑аў;
Паўднёваславянскі
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)