singly [ˈsɪŋgli] adv. асо́бна, паасо́бку, індывідуа́льна;

singly or in groups паасо́бку або́ гру́памі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

sleet [sli:t] n. сло́та, слата́; снег або́ град з да жджо́м; мо́кры снег

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

special school [ˌspeʃlˈsku:l] n. спецыя́льная шко́ла (для дзяцей з фізічнымі або псіхічнымі недахопамі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

sunroof [ˈsʌnru:f] n. пло́скі дах або́ платфо́рма для прыня́цця со́нечных ва́ннаў (у санаторыі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

underpaid​2 [ˌʌndəˈpeɪd] adj. нізкаапла́тны;

underpaid workmen рабо́чыя, які́м ма́ла пла́цяць або́ недапла́чваюць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

well-connected [ˌwelkəˈnektɪd] adj. fml які́ мае су́вязі з уплыво́вымі або́ замо́жнымі людзьмі́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ка́лька, -і, ДМ ка́льцы, мн. -і, ка́лек, ж.

1. Празрыстая папера або тканіна, пры дапамозе якой знімаюцца дакладныя копіі з чарцяжоў і малюнкаў.

2. Копія чарцяжа, малюнка на такім матэрыяле.

3. У мовазнаўстве: слова або выраз, утвораны па ўзоры слова або выразу з іншай мовы.

Слова «самавызначэнне» — к. рускага «самоопределение».

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бязро́дны, -ая, -ае.

1. Які не мае або не ведае родных.

Бязродная сірата.

2. перан. Які страціў або парваў сувязь са сваім народам, сваёй краінай.

Б. эмігрант.

|| наз. бязро́днасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дрэйфава́ць, -фу́ю, -фу́еш, -фу́е; -фу́й; незак.

1. Быць у дрэйфе, рухацца пад уздзеяннем ветру або плыні.

Карабель дрэйфуе.

2. безас. Адхіляць ад руху ветрам або плынню.

Карвет пачало д. да берага.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

славяні́зм, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Слова або моўны зварот, запазычаныя неславянскай мовай з якой-н. славянскай мовы.

2. Слова або зварот, якія ўвайшлі ў некаторыя славянскія мовы з царкоўнаславянскай.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)