напо́ўніцца

1. sich (n)füllen (чым-н. mit D), voll wrden;

2. (пачуццямі) (von inem Gefühl) ergrffen weden;

напо́ўніцца гне́вам zrnig wrden; vor Wut ǘberschäumen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пазнаёміцца

1. Beknntschaft schleßen* (з кім-н. mit D); knnenlrnen vt;

2. (азнаёміцца) sich beknnt mchen; sich vertrut mchen (з чым-н. mit D) (асвоіцца)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

разгляда́ць

1. гл. разгледзець, разглядзець;

2. (лічыць кім-н, чым-н.) betrchten vt (als A);

разгляда́ць што-н.

як знява́гу etw. als ine Belidigung betrchten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ару́даваць разм.

1. hanteren vi (чым-н. mit D), hndhaben неаддз. vt;

спры́тна ару́даваць сяке́ркай die Axt gewndt hndhaben;

2. (распараджацца) liten vt, wrtschaften vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ахіна́ць, ахіну́ць

1. (атуліць) inhüllen vt (чым-н. in A ); umhǘllen vt (mit D);

2. перан. (агарнуць, авеяць, акружыць) umgben* vt;

ахіна́ць ла́скай lebevoll umsrgen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адча́йвацца

1. (падаць духам) verzwifeln vi (у чым-н. an D); in Verzwiflung verfllen*;

2. (адважвацца) wgen vt, riskeren vt; sich auf etw. (A) inlassen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

малі́ць flhen vi (каго-н. zu D, аб чым-н. um A); nflehen vt (каго-н. A), flhentlich [nständig] btten*;

малі́ць аб лі́тасці um Gnde flhen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

навіса́ць, наві́снуць

1. (прыспусціцца над чым-н.) ǘberhängen* vi; vrspringen* vi;

2. (пагражаць) drhen vt; sich drhend zusmmenballen;

над на́мі навісла пагро́за uns droht Gefhr

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

До́лата ’долата’ (БРС). Рус. долото́, укр. долото́, чэш. dláto, польск. dłuto, балг. длато́. Зыходным для гэтых форм з’яўляецца прасл. *dolbto (гл. Трубачоў, Эт. сл., 5, 60), якое лічыцца больш старым, чым *delbto (балг. длето́, серб.-харв. дле́то, чэш. dletko; гл. Трубачоў, Эт. сл., 4, 205). Параўн. ст.-прус. dalptan ’прабойнік’. Утварэнне з суфіксам *‑to ад асновы *dolb‑, якая мае іменны вакалізм ‑o‑. Формы тыпу *delb‑ лічацца другаснымі. У аснове ляжыць *delb‑: *dьlb‑: *dolb‑ ’дзяўбці’. Гл. яшчэ Фасмер, 1, 526; Траўтман, 54; Бернекер, 1, 183.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Важда́цца ’займацца чым-небудзь, корпацца’ (БРС, Мядзв.), важгацца ’тс’ (Шат.), важданіна ’корпанне’ (КТС). Рус. возжаться, вожжаться ’вазіцца, быць у любоўнай сувязі’, важдаться ’тс’, важдать ’вадзіць, абняслаўліваць’, важдение ’хлусня’, важда ’марока, насланнё’, вожданина ’непатрэбная затрымка ў працы’, укр. ваджува́тися ’прывязвацца, прычэплівацца да каго-небудзь’. Варыянты са ‑жд‑, ‑жж‑, ‑зж‑, ‑зг‑ з’яўляюцца, відаць, вынікам экспрэсіўнага ўжывання дзеяслова і кантамінацый з ва́дзіць, прынаджваць, вазіцца і іншымі словамі. Слова важдацца таго ж паходжання, што і бел. вожка, рус. вожжи, польск. wodze, славен. vȏjka, г. зн. да *vodi̯a (Фасмер, 1, 332).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)