разлі́чваць

1. гл. разлічыць;

2. (мець намер) rchnen vi, buen vi, zählen vi;

3. (на каго-н, што-н. auf A) sich verlssen* (спадзявацца на каго-н, што-н. auf A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

узвалі́ць

1. ufladen* vt, ufpacken vt;

2. перан. разм.:

узвалі́ць на каго-н. усю пра́цу j-m lle rbeit ufbürden;

узвалі́ць віну́ на каго-н. die Schuld auf j-n bwälzen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

це́рціся

1. sich riben* (аб што-н. an D);

2. перан. разм. mgehen* vi (s) (сярод каго-н., чаго-н. mit D);

це́рціся каля́ каго-н. sich an j-n drängen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

nacierać

незак.

1. націраць;

nacierać twarz kremem — націраць твар крэмам;

2. na kogo/co наступаць на каго/што; атакаваць каго/што

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

deprymująco

прыгнятальна;

kto/co działa na kogo deprymująco — хто/што дзейнічае на каго прыгнятальна; хто/што стварае цяжкае (гнятучае) уражанне каго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przekleństwo

przekleństw|o

н.

1. часцей мн.~a — лаянка;

2. праклён;

rzucać na kogo ~a — пасылаць на каго праклёны; праклінаць каго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przemówić

зак.

1. выступіць; прамовіць;

2. do kogoзагаварыць з кім; звярнуцца да каго;

przemówić za kim заступіцца (закінуць слова) за каго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

sentyment, ~u

м. пачуццё; чуллівасць; сімпатыя; прыхільнасць;

mieć sentyment do kogo — адчуваць да каго прыхільнасць (сімпатыю); мець да каго добрае пачуццё

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

uchronić

зак. усцерагчы, уберагчы; засцерагчы;

uchronić kogo przed czym — засцерагчы каго ад чаго;

uchronić kogo przed śmiercią — уберагчы каго ад смерці

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wiedza

wiedz|a

ж. веды;

potęga ~y — сіла ведаў;

bez czyjej ~y — без ведама каго;

za czyją ~ą — з ведама каго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)