це́рціся

1. sich réiben* (аб што-н. an D);

2. перан. разм. úmgehen* vi (s) (сярод каго-н., чаго-н. mit D);

це́рціся каля́ каго-н. sich an j-n drängen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

завіта́ць разм. besúchen vt vorbéischauen vi, vorbéikommen* vi (s) (да каго-н. bei D), éinen Ábstecher máchen (да каго-н. zu D);

я завіта́ю да цябе́ ich komme bei dir vorbéi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

разлі́чваць

1. гл. разлічыць;

2. (мець намер) réchnen vi, báuen vi, zählen vi;

3. (на каго-н, што-н. auf A) sich verlássen* (спадзявацца на каго-н, што-н. auf A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

sentyment, ~u

м. пачуццё; чуллівасць; сімпатыя; прыхільнасць;

mieć sentyment do kogo — адчуваць да каго прыхільнасць (сімпатыю); мець да каго добрае пачуццё

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

deprymująco

прыгнятальна;

kto/co działa na kogo deprymująco — хто/што дзейнічае на каго прыгнятальна; хто/што стварае цяжкае (гнятучае) уражанне каго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wiedza

wiedz|a

ж. веды;

potęga ~y — сіла ведаў;

bez czyjej ~y — без ведама каго;

za czyją ~ą — з ведама каго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

nacierać

незак.

1. націраць;

nacierać twarz kremem — націраць твар крэмам;

2. na kogo/co наступаць на каго/што; атакаваць каго/што

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zaczepić

зак.

1. зачапіць;

zaczepić za hak — зачапіць за крук;

2. kogoразм. загаварыць з кім; звярнуцца да каго; прычапіцца да каго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zwalczać

незак. kogo/co1. змагацца з кім, супраць каго; пераадольваць (што); перамагаць каго/што;

zwalczać przeszkody — пераадольваць цяжкасці;

2. знішчаць; выкараняць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przekleństwo

przekleństw|o

н.

1. часцей мн.~a — лаянка;

2. праклён;

rzucać na kogo ~a — пасылаць на каго праклёны; праклінаць каго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)