зносаўсто́йлівы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які валодае зносаўстойлівасцю. Зносаўстойлівы сплаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бункерава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. бункераваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бяста́рны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Без тары. Бястарная перавозка збожжа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вакцы́навы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да вакцыны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вапнава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. вапнаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

варсава́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Прызначаны для варсавання. Варсавальная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

варсава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. варсаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лабіядэнта́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Тое, што і губна-зубны.

[Ад лац. labium — губа і dens (dentis) — зуб.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ларынгалагі́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да ларынгалогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лейкацыто́з, ‑у, м.

Спец. Павелічэнне колькасці лейкацытаў у крыві.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)