папаву́чвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Тое, што і папавучыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папавыва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Тое, што і папавыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папагаво́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Тое, што і папагаварыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папагало́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Тое, што і папагаласіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папагру́кваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Тое, што і папагрукаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папагрыза́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Тое, што і папагрызціся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папагу́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Тое, што і папагуляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пападзьму́хваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Тое, што і пападзьмухаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папае́нчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Тое, што і папаенчыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папазво́ньваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Тое, што і папазваніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)