патро́ннік, -а, мн. -і, -аў, м. (спец.).
Задняя частка канала ствала агнястрэльнай зброі, куды ўкладваецца патрон¹ (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перагно́й, -ю, м.
Састаўная частка глебы, якая ўтварылася з рэштак згніўшых жывёльных і раслінных арганізмаў.
|| прым. перагно́йны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пуха...
Першая састаўная частка складаных слоў са знач.: які мае адносіны да пуху (у 1 знач.), напр.: пухавязальны, пухапрадзенне.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пы́льнік¹, -а, мн. -і, -аў, м. (спец.).
Верхняя частка тычынкі кветкі, у якой знаходзіцца пылок.
|| прым. пы́льнікавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
тупа...
Першая састаўная частка складаных слоў са знач. тупы (у 2, 3 і 8 знач.), напр.: тупавугольны, тупагаловы, тупаморды.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шакаладна-...
Першая частка складаных слоў са знач.: колеру шакаладу, карычневы, з адценнем такога колеру, напр.: шакаладна-буры, шакаладна-карычневы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
część
częś|ć
ж.
1. частка; доля;
po największej ~ci — большай часткай;
trzecia ~ć — трэцяя частка;
~ć świata — частка свету;
lwia ~ć — львіная доля (частка);
~ci mowy грам. часціны мовы;
po ~ci (w ~ci) — часткова;
~ć gotówką, ~ć wekslami — часткова наяўнымі, а рэшту на вэксаль;
2. частка; дэталь;
~ci zapasowe — запасныя часткі;
~ci maszyn — дэталі машын;
rozebrać na ~ci — разабраць па частках; разабраць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
percentage
[pərˈsentɪdʒ]
n.
1) працэ́нт -у m. (про́сты і склада́ны)
2) ча́стка, ко́лькасьць f.
a large percentage of books — вялі́кая ча́стка кні́г
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
бабі́нец, ‑нца, м.
Разм. Пярэдняя частка царквы перад паперцю.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
архітра́ў, ‑трава, м.
Спец. Галоўная бэлька, ніжняя частка антаблемента.
[Фр. architrave.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)