song [sɒŋ] n.

1. пе́сня;

a folk song наро́дная пе́сня;

a drinking song засто́льная пе́сня

2. спе́вы;

the song of a brook журча́нне ручайка́;

break/burst forth into song заспява́ць

♦

buy/sell for a song купля́ць/прадава́ць за бе́сцань;

change one’s song заспява́ць на і́ншы лад;

not worth an old song ≅ ло́манага гро́ша не ва́рты;

sing the same song over and over цягну́ць стару́ю пе́сню;

song and dance пустасло́ўе, пусты́я адгаво́ркі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

грама́дскі

1. в разн. знач. обще́ственный;

г. лад — обще́ственный строй;

~кае стано́вішча — обще́ственное положе́ние;

~кія інтарэ́сы — обще́ственные интере́сы;

~кая ўла́снасць — обще́ственная со́бственность;

~кая пра́ца — обще́ственная рабо́та;

г. рабо́тнік — обще́ственный рабо́тник;

2. дорев. (общинный) мирско́й;

~кія гро́шы — мирски́е де́ньги;

○ суку́пны г. праду́кт — совоку́пный обще́ственный проду́кт;

~кае ганьбава́нне — обще́ственное порица́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перакру́чваць несов.

1. перекру́чивать;

2. (портить, вертя) перекру́чивать, перевёртывать;

3. (на новое место) перевёртывать, переви́нчивать;

4. (поворачивать кругообразно) перекру́чивать;

5. перевёртывать, перевора́чивать, повёртывать, повора́чивать;

6. (делать на свой лад) перевёртывать, перевора́чивать;

7. (наматывать заново) перема́тывать;

8. перен., разг. перевёртывать, перевора́чивать; извраща́ть, искажа́ть, перекове́ркивать, перевира́ть;

1-8 см. перакруці́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

representative

[,reprɪˈzentətɪv]

1.

n.

1) прадстаўні́к -а́ m., прадстаўні́ца f.

2) дэпута́т -а m.

Representative — дэпута́т Пала́ты Прадстаўніко́ў (у Злу́чаных Шта́тах)

House of Representatives — Пала́та Прадстаўніко́ў

3) пры́клад -у m., тыпо́вы прадстаўні́к

The tiger is a representative of the cat family — Ты́гар — прадстаўні́к сяме́йства кашэ́чых

2.

adj.

1) прадстаўні́чы (напр. сход)

a representative government — прадстаўні́чы лад кірава́ньня

2) характэ́рны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Ісці́ (ТСБМ, Бяльк., Шат., Нас., Сл. паўн.-зах.), іці́ (Нас., Бяльк., Шат., Сл. паўн.-зах.), іці́ць (Нас., Бяльк., Юрч., Мат. Маг.). Рус. идти́, дыял. пск. исти́, укр. іти́, польск. iść, в.-луж. hić, н.-луж. hyś, палаб. ait, чэш. jíti, славац. isť, славен. íti, серб.-харв. ѝћи, балг. и́да, макед. иде. Ст.-слав. ити, ст.-рус. итти, ити, итить, ст.-бел. ити. Прасл. *jьti, *jьdǫ — рэфлекс і.-е. *ei̯‑ ’ісці’; параўн. літ. eĩti, лат. iêt, ст.-прус. ēit, ст.-інд. éti, авест. aēiti, ст.-перс. aitiy, грэч. εἶμι, лац. īre, гоц. iddja ’ішоў’, тахар. i‑. Гл. Покарны, I, 293–294; Трубачоў, Эт. сл., 8, 247–248 (з літ-рай); Фасмер, 2, 117–118; Слаўскі, 1, 472–473; Махэк₂, 229 (суфіксальнае ‑d‑ звязвае з і.-е. *i‑dhi, загадны лад); Скок, 1, 707–708; Безлай, 1, 213–214. Збліжэнне з выклічнікам ei! (Крэчмер, Glotta, 13, 137) няпэўнае. Бел. ісці < *id‑ti.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

умо́ўны

1. (з умовай) bedíngt; konventionéll [-vɛn-];

умо́ўны прысу́д юрыд. bedíngte Verúrteilung;

умо́ўны рэфле́кс фізіял. bedíngter Refléx;

тэ́рмін умо́ўнага пакара́ння юрыд. Bewährungsfrist f -, -en;

2. (умоўлены) veréinbart, verábredet, ábgemacht;

умо́ўны знак ein verábredetes [veréinbartes] Zéichen; Kártenzeichen n -s, - (картаграфічны);

умо́ўны а́драс Déckadresse f -, -n;

3. грам. konditionál, Konditionál-, Bedíngungs;

умо́ўны лад Konditionál m -s, -e, Konditionális m -, -les

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

грама́дскі geséllschaftlich; Geséllschafts-; Geméinschafts-; geséllschaftseigen; öffentlich, soziál;

грама́дская маёмасць geséllschaftliches Éigentum, Geméingut n -(e)s;

грама́дскі лад Geséllschaftsordnung f -, -en;

грама́дскі стан geséllschaftliche Stéllung;

асабі́стае і грама́дскае Persönliches und Soziáles;

грама́дскае даручэ́нне éhrenamtlicher Áuftrag;

грама́дскі дзе́яч Persönlichkeit des öffentlichen Lébens;

грама́дскае карыста́нне Geméingebrauch m -(e)s;

грама́дскае харчава́нне Kantínen- und Gáststättenwesen n -s;

грама́дская бібліятэ́ка öffentliche Bibliothék

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Ne differas in crastinum

Не адкладай на заўтра.

Не откладывай на завтра.

бел. «Няхай» або «пачакай» ‒ Божа, не дай. Не адкладай на заўт­ра, што паспееш зрабіць сёння.

рус. Не откладывай на завтра того, что можно сделать сегодня. Одно «нынче» лучше двух «завтра». Отклад не идёт на лад. На отложенное дело снег падает. Кой день пришёл, тот до нас дошёл, а кой впереди, тот и береги/того и берегись. Откладывай безделье, но не откладывый дело. Что отложено, то потеряно. Не покидай в запас дела, а покидай в запас хлеба.

фр. Ne remets pas à demain les affaires (Не откладывай дела на завтра).

англ. Never put off till tomorrow what ycu can do today (He откладывай на завтра то, что можно сделать сегодня). Delays are dangerous (Отклад опасен). Procrastination is the thief of time (Промедление крадёт время). Delay anything and you c neglect it (Отложи что-то ‒ и забудешь).

нем. Das Heute soll dem Morgen nichts borgen (Сегодняшний день не должен ничего давать взаймы завтрашнему). Heute ist besser als zehn Morgen (Сегодняшний день лучше, чем десять завтрашних). Verschiebe nicht auf morgen, was du heute kannst besorgen (Не откладывай на завтра то, что можно сделать сегодня).

Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)

адмаўля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; незак.

1. Незак. да адмовіць.

2. Выступаць праціўнікам чаго‑н.; не прызнаваць існавання, значэння, мэтазгоднасці чаго‑н. Адмаўляць існаванне бога. □ У процівагу В. Дуніну-Марцінкевічу паэт-грамадзяін Ф. Багушэвіч адмаўляў увесь тагачасны, і дзяржаўны лад. Шкраба. Помніць толькі [Сяргей], што ён нешта нігілістычна адмаўляў, і не столькі ад цвёрдага пераканання, колькі ад простай мужчынскай ўпартасці. Шамякін.

3. Абвяргаць што‑н., не згаджацца з кім‑, чым‑н. Да гэтага часу Скуратовіч прызнаўся, што некалькі разоў бачыўся з Толікам, але адмаўляў удзел сына ў забойствах. Чорны. [Уладзік:] — А таму нам [настаўнікам] трэба дагаварыцца загадзя; як трымацца на допыце, што казаць, а пра што маўчаць або адмаўляць зусім, каб не было супярэчлівых паказанняў. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ро́зны, ‑ая, ‑ае.

1. Неаднолькавы, непадобны. [Тацяна:] — Вы такія розныя, ані не падобныя адна на адну. Васілёнак.

2. Другі, іншы, не той самы. Трэба будзе ехаць рознымі дарогамі, каб, барані божа, ніхто не заўважыў. Скрыган.

3. Разнастайны. Сялянскія фурманкі партызанскіх абозаў развозілі па ўсіх кутках пушчы розныя віды зброі. Брыль. Пакуль Марыся ўпраўлялася на кухні, Іваноў гасцінна ўсаджваў Пятра і Міколу, гаварыў пра розныя дробязі. Новікаў. / у знач. наз. ро́знае, ‑ага, н. Лезе ў галаву рознае: вайна, незасеяны агарод, які не прыдумаць чым сеяць, і Глёкава Каця стаіць у вачах. Сяркоў.

•••

Апынуцца (быць) на розных берагах гл. апынуцца.

Гаварыць на розных мовах гл. гаварыць.

На розныя лады гл. лад ​1.

Розных масцей гл. масць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)