цэрка́рыя

(н.-лац. cercaria, ад гр kerkos = хвост)

лічынка трэматодаў, мае цела даўжынёй 0,3—1 мм і добра развіты хвост.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

БЛІЗНЯ́ТЫ (лац. Gemini),

адно з 12 сузор’яў задыяка. Знаходзіцца ў паўн. паўшар’і неба, паміж сузор’ямі Рака і Цяльца. Найбольш яркія зоркі — Полукс і Кастар (адпаведна 1-й і 2-й зорнай велічыні). З тэр. Беларусі добра відаць увосень, зімой і вясной (гл. Зорнае неба).

Сузор’е Блізняты.

т. 3, с. 192

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

БРАМА́ТЫ,

солі брамнаватай кіслаты HBrO3. Крышталічныя рэчывы, добра раствараюцца ў вадзе (акрамя браматаў барыю). Устойлівыя ў звычайных умовах, пры награванні раскладаюцца з вылучэннем кіслароду або кіслароду і брому. Атрымліваюць узаемадзеяннем брому з шчолачамі, хім. ці электрахім. акісленнем брамідаў. Выкарыстоўваюцца як акісляльнікі ў арган. сінтэзе і хім. аналізе.

т. 3, с. 240

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

клёв рыб. / хоро́ший, плохо́й клёв (ры́ба) до́бра, дрэ́нна бярэ́цца;

клёв щу́ка начина́ет весно́й шчупа́к пачына́е бра́цца вясно́й.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

sailor [ˈseɪlə] n. мара́к, матро́с

♦

be a good/bad sailor до́бра/ке́пска вытры́мліваць гайда́нку на мо́ры

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

gab​1 [gæb] n. балбатня́;

He has the gift of the gab. У яго язык добра падвешаны.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

thrashing [ˈθræʃɪŋ] n. лупцо́ўка;

give smb. a go od thrashing даць каму́-н. чо́су, ды́хту; до́бра адлупцава́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

tuck-in [ˈtʌkɪn] n. infml до́брая е́жа;

have a good tuck-in пае́сці як трэ́ба, до́бра нае́сціся

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

well-kept [ˌwelˈkept] adj. дагле́джаны;

Their house is always well-kept. Яны заўжды добра даглядаюць свой дом.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

куліна́р, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Спецыяліст па кулінарыі (у 1 знач.); вопытны, умелы повар.

2. Чалавек, які добра і смачна гатуе розныя стравы.

Добры к.

|| ж. куліна́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак.

|| прым. куліна́рскі, -ая, -ае.

Кулінарская работа.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)