раскідны́, ‑ая, ‑ое.
1. Такі, які можна раскінуць, раскласці; раскладны.
2.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
раскідны́, ‑ая, ‑ое.
1. Такі, які можна раскінуць, раскласці; раскладны.
2.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шантажы́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе;
Дамагацца чаго‑н. у каго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шапава́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да шапавала.
2. Звязаны з апрацоўкай шэрсці
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
НЕАБІЁНТЫ (ад неа... + біёнт),
заносныя віды раслін (адвентыўныя расліны, неафіты) і жывёл (неафілы). Адрозніваюць Н., занесеныя чалавекам (антрапабіёнты,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МЕТАЛАКЕРА́МІКА,
устарэлая назва (выкарыстоўвалася да 1980-х
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПАДКІСЛЕ́ННЕ ГЛЕБ,
павелічэнне кіслотнасці глебы прыродным (натуральным)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
алюмінатэрмі́я
(ад алюміній + -тэрмія)
спосаб здабывання металаў
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
астагені́я
(ад
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
вулканфі́бра
[ад вулкан(ізацыя) + фібра]
скурападобны матэрыял, які атрымліваюць
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
камбіна́тар
(
спрытны дзялок, які дасягае мэты
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)