3) здава́ць у арэ́нду або́ найма́ць (тава́рны карабе́ль)
II
гл. freight train
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
przywóz, ~ozu
przyw|óz
м.
1. прывоз, дастаўка;
~óz rzeczy z dworca — дастаўка рэчаў з вакзала;
2. увоз; імпарт;
~óz towarów — увоз тавараў;
~óz maszyn zagranicznych — імпарт замежных машын;
~óz surowców — імпарт сыравіны
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
вы́піскаж.
1. (дзеянне) Heráusschreiben n -s, Áusschreiben n; Entlássung f -, -en (з бальніцы);
2. (тавараў, кнігі г. д.) (schríftliche) Bestéllung, Bezúg m -(e)s;
вы́піска газе́т Abonníerung von Zéitungen;
3. (вытрымка з чаго-н.) Áuszug m -(e)s, -züge, Exzérpt n -(e)s, -e;
4. (з дамавой кнігі) Ábmeldung f -, -en
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
перабра́цьсов.
1.в разн. знач. перебра́ть;
п. бу́льбу — перебра́ть карто́фель;
п. усі́х знаёмых у размо́ве — перебра́ть всех знако́мых в разгово́ре;
п. стру́ны — перебра́ть стру́ны;
п. гра́нку — тип. перебра́ть гра́нку;
п. тава́раў звыш но́рмы — перебра́ть това́ров сверх но́рмы;
2.перен. (проявить неумеренность в чём-л.) перебра́ть, перехвати́ть;
◊ п. ме́ру — хвати́ть ли́шнего; хвати́ть че́рез край
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
кваліфіка́цыя
(с.-лац. qualificatio, ад лац. qualitas = якасць + facio = раблю)
1) ступень падрыхтаванасці чалавека да якой-н. працы (напр. спецыяліст высокай кваліфікацыі);
2) рабочая прафесія, спецыяльнасць (напр. к. механіка);
3) характарыстыка якасці, ацэнка чаго-н. (напр. к. тавараў масавага ўжытку).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
бага́цце, ‑я, н.
1. Матэрыяльныя каштоўнасці, грашовыя накапленні. Іменна ў пачатковы перыяд таварнага абарачэння ў грошы ператвараецца толькі лішак спажывальных вартасцей. Такім чынам золата і серабро самі сабой становяцца грамадскім выражэннем лішку, або багацця.Маркс.// Раскоша, шыкоўнасць. Багацце абсталявання. Багацце ўбрання.
2. Наогул маёмасць, набытак. [Ахрэм] у нас вартаўнік вялікага багацця — усёй калгаснай жывёлы.Кавалёў.// Мноства чаго‑н. Багацце тавараў. Багацце фактычнага матэрыялу.// Нешта асабліва каштоўнае сярод іншага. Але сапраўдным багаццем і гонарам запаведніка з’яўляюцца бабры.В. Вольскі.Маё багацце — песня любай ліры.Кляшторны.
3. Сукупнасць прыродных рэсурсаў. Прыродныя багацці. Багацце жывёльнага свету. Багацце расліннага покрыву. □ Травяное багацце лугу ўначы запахла на ўсю сваю духмяную сілу.Быкаў.
4. Мноства разнастайных якасцей. Духоўнае багацце савецкага чалавека. Багацце акцёрскай палітры. Інтанацыйнае багацце верша. Багацце колераў. Багацце пачуццяў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спекуля́цыя1, ‑і, ж., чым і пачым.
1. Фінансавая аперацыя, якая заключаецца ў скупцы і перапродажы каштоўнасцей з мэтай узбагачэння; біржавая ігра на павышэнне або паніжэнне курсу каштоўных папер. Спекуляцыя акцыямі. Спекуляцыя валютнымі каштоўнасцямі.// Незаконная скупка і перапродаж тавараў і іншых прадметаў па павышаных цэнах з мэтай нажывы. Спекуляцыя прадметамі мастацтва. Спекуляцыя рэдкімі кнігамі.// Выкарыстанне чаго‑н. з мэтай нажывы. Спекуляцыя на павышэнні попыту.// Асобная здзелка падобнага характару. Называлі велізарнейшыя сумы, якія .. [Пачулія] нажываў на сваіх загадкавых спекуляцыях.Самуйлёнак.
2.перан. Разлік, намер, дзеянне, заснаваныя па выкарыстанні чаго‑н. з карыслівымі мэтамі. Спекуляцыя па сяброўскіх пачуццях. □ [Віктар:] — Я глядзеў гэту карціну. Самая бессаромная спекуляцыя на таленце артысткі.Паўлаў.
[Ад лац. speculatio — сузіранне, пазіранне.]
спекуля́цыя2, ‑і, ж.
У філасофіі — абстрактныя разважанні, адарваныя ад вопыту і практыкі. Ідэалістычныя спекуляцыі.
[Ад лац. speculatio — сузіранне, назіранне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
і́ндэкс
(лац. index)
1) спіс, пералік чаго-н. (напр. і. тавараў);
2) лічбавы паказчык, які выражае змены якой-н. эканамічнай з’явы (напр. і. цэн);
3) лічбавы або літарны паказчык, які змяшчаецца звычайна ўнізе літары, што ўваходзіць у матэматычны выраз;
4) умоўнае абазначэнне з лічбаў або літар, якое надаецца паштовым аддзяленням, бібліятэчным кніжным раздзелам і інш.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)